Pałac Brzozowskich w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pałac Brzozowskich
Obiekt zabytkowy nr rej. 652 z 1 lipca 1965
Ilustracja
Pałac Brzozowskich
Państwo  Polska
Województwo  mazowieckie
Miejscowość Warszawa
Adres ul. Bracka 20B
Typ budynku pałac
Styl architektoniczny neobarok[1]
Architekt Bronisław Żochowski-Brodzic
Inwestor rodzina Belina-Brzozowskich
Rozpoczęcie budowy 1881
Ukończenie budowy 1882
Zniszczono 1939, 1944
Odbudowano 1948–1952
Położenie na mapie Warszawy
Mapa konturowa Warszawy, w centrum znajduje się punkt z opisem „Pałac Brzozowskich”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Pałac Brzozowskich”
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa konturowa województwa mazowieckiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Pałac Brzozowskich”
Ziemia52°13′55,78″N 21°01′02,15″E/52,232161 21,017264

Pałac Brzozowskich (także Pałac Belina-Brzozowskich) – pałac znajdujący się w Warszawie przy ul. Brackiej 20B[2] w podwórzu kamienicy Jaroszyńskich.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Pałac zbudowany został dla rodziny Brzozowskich herbu Belina w 1882 (właścicielem pałacu był m.in. Zenon Brzozowski) według projektu Bronisława Żochowskiego w stylu neobaropowym, nawiązującym do pałaców paryskich drugiej połowy XVII wieku[3]. Znajduje się w głębi działki, za stojącą przy ulicy neorenesansową kamienicą czynszową Jaroszyńskich, wystawioną w 1848 według projektu Henryka Marconiego. Pałac należał do rodziny Brzozowskich do 1945.

Budynek zniszczony został podczas Powstania Warszawskiego. Zdobyty przez Niemców 10 września został odbity przez powstańców po pięciu dniach przy użyciu miotacza płomieni i intensywnego ostrzału. Wskutek pożaru spłonął wtedy ukryty na strychu obraz Jana Matejki "Zamojski pod Byczyną".[4]

Odbudowany po wojnie i podwyższony o jedno piętro pałac został przeznaczony na biura. Miały w nim siedzibę m.in. Naczelna Rada Adwokacka, Zarząd Główny i Okręgowy Zrzeszenia Prawników Polskich, a także redakcja pisma „Prawo i Życie”.

W kulturze[edytuj | edytuj kod]

Pałac Brzozowskich posłużył za pierwowzór pałacu księżnej Bilińskiej, gdzie rozgrywał się jeden z wątków powieści Sława i chwała Jarosława Iwaszkiewicza. Tutaj także mieszka jedna z bohaterek Balzakianów Jacka Dehnela, Halina Rotter.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Niektóre źródła podają, jako styl budowli, eklektyzm z nawiązaniem do francuskiego renesansu, za: J. A. Chrościcki, A. Rottermund, Atlas Architektury Warszawy, Warszawa 1977, s. 51
  2. Mapa Warszawy, mapa.um.warszawa.pl [dostęp 2021-02-13].
  3. Marta Leśniakowska, Architektura w Warszawie, Warszawa 2005, s. 82.
  4. Zbigniew Blichewicz "Szczerba", Powstańczy tryptyk, Gdańsk - Warszawa: Finna - AAN, 2009, s. 250.