Pałac Butrymowiczów w Pińsku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pałac Butrymowiczów w Pińsku
Ilustracja
Widok pałacu
Państwo  Białoruś
Miejscowość Pińsk
Adres ulica Lenina 42
Typ budynku pałac
Styl architektoniczny barok, klasycyzm
Architekt Karol Schildhaus
Fundator Mateusz Antoni Butrymowicz
Kondygnacje 1
Rozpoczęcie budowy 1784
Ukończenie budowy 1790
Pierwszy właściciel Mateusz Antoni Butrymowicz
Kolejni właściciele Ordowie, Skirmunttowie
Położenie na mapie Pińska
Mapa lokalizacyjna Pińska
Pałac Butrymowiczów w Pińsku
Pałac Butrymowiczów w Pińsku
Położenie na mapie Białorusi
Mapa lokalizacyjna Białorusi
Pałac Butrymowiczów w Pińsku
Pałac Butrymowiczów w Pińsku
Położenie na mapie obwodu brzeskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu brzeskiego
Pałac Butrymowiczów w Pińsku
Pałac Butrymowiczów w Pińsku
Ziemia52°06′51,68″N 26°06′45,06″E/52,114356 26,112517

Pałac Butrymowiczów w Pińsku zwany Murem[1] (biał. Палац Бутрымовічаў) – pałac należący do rodziny Butrymowiczów, zbudowany w II połowie XVIII wieku, obecnie zabytek położony przy ul. Lenina.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Został zaprojektowany przez wileńskiego architekta Karola Schildhausa dla sędziego grodzkiego z Grodna i starosty pińskiego Mateusza Butrymowicza. W uroczystości wbudowania kamienia węgielnego wziął w 1784 udział wizytujący Polesie król Stanisław August Poniatowski. Budowę ukończono w 1790, na trzy lata przed zajęciem Pińska przez wojska rosyjskie.

Po śmierci Mateusza Butrymowicza pałac odziedziczyła jego córka Józefa zamężna z Michałem Ordą (ojcem Napoleona), później własność przeszła na Hortensję z Ordów zamężną Skirmuntt, po czym do lat trzydziestych XX wieku znajdowała się w rękach tej rodziny.

Artykuł Romana Skirmunta "Panie z Muru" w gazecie "Słowo" (Nr 127, 1934 r.)

Wnuczką Hortensji Skirmunttowej była znana publicystka kresowa Konstancja Skirmuntt. Zapisała ona pałac w testamencie lokalnym księżom, którzy przejęli go w 1933. Po II wojnie światowej w budynku znajdował się Dom Pionierów. W latach 2007–2009 obiekt przeszedł renowację i został uroczyście oddany do użytkowania.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Przez długi czas obiekt nazywany był murem, ponieważ wyłączywszy świątynie miejskie był jedyną budowlą murowaną w Pińsku


Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]