Pałac Juliana Dunajewskiego w Krakowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pałac Juliana Dunajewskiego
Obiekt zabytkowy nr rej. A-1064 z 23.10.1997
Ilustracja
Widok z Plant
Państwo  Polska
Miejscowość Kraków
Adres ul. Dunajewskiego 4
Architekt Antoni Łuszczkiewicz
Rozpoczęcie budowy około 1828
Ważniejsze przebudowy 1835, 1882, 2010
Kolejni właściciele Julian Dunajewski, Jan Bisanz
Położenie na mapie Krakowa
Mapa lokalizacyjna Krakowa
Pałac Juliana Dunajewskiego
Pałac Juliana Dunajewskiego
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Pałac Juliana Dunajewskiego
Pałac Juliana Dunajewskiego
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Pałac Juliana Dunajewskiego
Pałac Juliana Dunajewskiego
Ziemia50°03′52,50″N 19°56′02,39″E/50,064583 19,933997

Pałac Juliana Dunajewskiego – jeden z zabytków Krakowa. Znajduje się przy Plantach na Piasku, przy ul. Dunajewskiego 4.

Kamienica powstała około roku 1828. Następnie kupił ją Julian Dunajewski, profesor i rektor Uniwersytetu Jagiellońskiego. Została przebudowana, według projektu Antoniego Łuszczkiewicza, na pałac. W 1882 kupił ją właściciel Grand Hotelu, Jan Bisanz i przebudował na restaurację.

Po zakończeniu I wojny światowej Kawiarnia u Bisanza stała się miejscem spotkań sportowców, trenerów, działaczy i dziennikarzy. Piłkarskie kluby rodem z Krakowa (Wisła, Cracovia, Jutrzenka i inne) miały u Bisanza specjalnie wydzielone stoliki. Można tam było załatwić wszystkie sprawy sportowe: zakontraktować drużynę na mecz, układano projekty rozgrywek o mistrzostwo kraju, opracowywano strategie i składy na mecze ligowe oraz reprezentacyjne. Odbywały się tam nawet oficjalne zebrania klubowe. Kawiarnia u Bisanza była również miejscem, gdzie rodziły się i rozprzestrzeniały sportowe plotki. Dawały one początek między konkurującymi między sobą Wisłą Kraków i Cracovią.

Według Stanisława Mielecha, który w swojej książce Gole, faule i ofsajdy opisuje, jak futbol w Polsce stawał się częścią życia towarzyskiego, do Bisanza przychodziło wiele znanych osobistości świata piłki nożnej, m.in. Tadeusz Synowiec (piłkarz Cracovii w latach 1909-1924, pierwszy redaktor naczelny „Przeglądu Sportowego” - do 1925 roku), dr Weyssenhoff (napisał podręcznik Sztuka gry w piłkę nożną), działacze Cracovii i Wisły Kraków, sportowi profesorowie gimnazjalni, artyści.

Na jednej ze ścian kawiarni wisiało ogromne płótno, które spełniało rolę księgi pamiątkowej.

Od 1945 w budynku znajdowała się Restauracja Warszawianka, zlikwidowana na początku XXI wieku. Po zakończonym w 2010 roku remoncie w kamienicy znajdują się apartamenty.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Stefan Szczepłek, Moja historia futbolu, Warszawa 2007.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]