Pałac w Warcie Bolesławieckiej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pałac w Warcie Bolesławieckiej
Obiekt zabytkowy nr rej. A/3502/253 z 23.04.1951 oraz 455 z 3.06.1957[1]
Ilustracja
Widok od południowego zachodu
Państwo  Polska
Miejscowość Warta Bolesławiecka
Typ budynku pałac
Styl architektoniczny renesans, barok
Architekt Wendel Roskopf
Inwestor Hans Von Zedlitz
Kondygnacje 2
Ukończenie budowy 1540 r.
Ważniejsze przebudowy 1612, 1899 r.
Pierwszy właściciel Hans Von Zedlitz
Kolejni właściciele Hans von Glaubitz, Hans von Stiebitz, Christoph von Sommerfeld, Abraham von Sommerfeld, Barbara z domu von Reibnitz, Otto baron von Hohberg auf Buchwald, Sophie Hedwig von Schellendorf, Hans Wolfgang Wenzel von Frankenberg, Wilhelm Leo Hans Ernst Graf von Hacke, PGR, AWRSP
Obecny właściciel Stanisław Kuduk
Położenie na mapie gminy Warta Bolesławiecka
Mapa lokalizacyjna gminy Warta Bolesławiecka
Pałac w Warcie Bolesławieckiej
Pałac w Warcie Bolesławieckiej
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Pałac w Warcie Bolesławieckiej
Pałac w Warcie Bolesławieckiej
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Pałac w Warcie Bolesławieckiej
Pałac w Warcie Bolesławieckiej
Położenie na mapie powiatu bolesławieckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu bolesławieckiego
Pałac w Warcie Bolesławieckiej
Pałac w Warcie Bolesławieckiej
Ziemia51°13′58,01″N 15°39′14,46″E/51,232781 15,654017

Pałac w Warcie Bolesławieckiej – wzniesiony w 1540 roku przez Hansa von Zedlitza, rozbudowany na przełomie XVI i XVII wieku, modernizowany w XVIII i XIX wieku. Obecnie własność prywatna.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Pałac położony jest w zachodniej części wsi Warta Bolesławiecka, w Polsce, w województwie dolnośląskim, w powiecie bolesławieckim, w gminie Warta Bolesławiecka, na Pogórzu Kaczawskim w Sudetach[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pałac w Warcie Bolesławieckiej został wzniesiony w 1540 roku przez Hansa von Zedlitza[2]. Po wybudowaniu dworu von Zedlitzowie sprzedają go wraz z wsią rodzinie von Glaubitz[3]. Dobra w krótkim czasie miały różnych właścicieli, byli to kolejno: Hans von Glaubitz, Hans von Stiebitz i Christoph von Sommerfeld. Na przełomie XVI i XVII wieku dwór powiększono o północne skrzydło, o czym świadczy data 1612 na sygnaturce.

Po śmierci kolejnego właściciela majątku z rodziny von Sommerfeld – Abrahama, wdowa po nim Barbara z domu von Reibnitz została jedyną dziedziczką. Ponownie wyszła za mąż za Otto barona von Hohberg auf Buchwald, który z kolei po śmierci żony stał się następnym dziedzicem.

W 1663 r. baron ożenił się po raz drugi, a jego wybranką została Sophie Hedwig von Schellendorf. Z tego małżeństwa narodziła się córka, Helena Sophia Magdalena, która w 1683 r. poślubiła wicekanclerza Królestwa Czech i starostę legnicko – głogowskiego Hansa Wolfganga Wenzela von Frankenberg.

Za czasów, gdy właścicielami była rodzina von Frankenberg dokonano kilku przebudów. W II poł. XVIII w. przebudowane zostały wnętrza pałacu. W 1899 r. przeprowadzono renowację, która zatarła wiele cech stylowych, m.in. powiększono okna dużej sali na piętrze skrzydła południowego oraz na piętrze zachodniej elewacji. Na przełomie lat 1913-1914 na stare sgraffita nałożono nowe. W 1918 roku zrekontrowano dekoracje sgraffitowe[2]. Do końca II wojny światowej właścicielami dóbr była rodzina hrabiów von Hacke[4].

Po przejściu frontu w 1945 pałac był systematycznie niszczony i szabrowany. Do lat 70. był częściowo użytkowany przez PGR. Opuszczony po 1989 popadł w ruinę. Po likwidacji PGRu w 1993 AWRSP ogłosiła przetarg na dzierżawę gospodarstwa, który wygrał rolnik Stanisław Kuduk. W 2006 stał się on właścicielem obiektu. Uporządkował zaniedbany folwark i urządził w nim prężnie działające gospodarstwo rolne a następnie rozpoczął odbudowę pozbawionego stropów i dachu dworu[5].

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Pałac jest dwukondygnacyjną, trzyskrzydłową budowlą wzniesioną głównie z kamienia łamanego, na planie litery U i nakrytą dachami dwuspadowymi[2]. Budynek otacza fosa z wodą i z kamiennym mostem[2]. Pałac wieńczą ozdobne wolutowe renesansowe szczyty[2]. Na elewacjach widnieją pozostałości dekoracji sgraffitowej z XVI i XIX wieku[2]. Wewnątrz obiektu znajduje się renesansowy portal[2].
Pałac jest częścią zespołu pałacowego, w skład którego wchodzą jeszcze: park krajobrazowy w stylu angielskim ze stawami, aleją dębową i starymi grabami; ruiny zamku z XV wieku; dwie oficyny pałacowe z XVI wieku; trzy budynki gospodarcze, trzy stodoły i obora z XVI wieku[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 30.03.2015].
  2. a b c d e f g h Romuald Łuczyński: Zamki, dwory i pałace w Sudetach. Legnica: Stowarzyszenie „Wspólnota Akademicka”, 2008, s. 393-398. ISBN 978-83-89102-63-8.
  3. Axis Mundi, Tropografie : Dwór, który miał szczęście. Warta Bolesławiecka, Tropografie, 9 lutego 2016 [dostęp 2018-12-04].
  4. Warta Bolesławiecka | Pasja Podróżowania, www.pasjapodrozowania.pl [dostęp 2018-12-04].
  5. Axis Mundi, Tropografie : Dwór, który miał szczęście. Warta Bolesławiecka, Tropografie, 9 lutego 2016 [dostęp 2018-12-04].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]