Pańska Góra (Góry Orlickie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pańska Góra
Ilustracja
Pańska Góra
Państwo  Polska
 Czechy
Położenie Olešnice v Orlických horách
Pasmo Sudety
Góry Orlickie
Wysokość 772[1] m n.p.m.
Położenie na mapie Sudetów
Mapa lokalizacyjna Sudetów
Pańska Góra
Pańska Góra
Ziemia50°22′49,73″N 16°19′52,84″E/50,380481 16,331344

Pańska Góra (czes.) Panský kopec 772 m n.p.m.wzniesienie w Górach Orlickich w Sudetach Środkowych.

Wzniesienie położone w Sudetach Środkowych, w północno-zachodniej części Grzbietu Głównego Gór Orlickich zwanym Czeskim Grzebieniem, rozdzielającym doliny rzek Olešenki i Bystrej. Wznosi się około 7,7 km na południowy zachód od centrum Dusznik Zdr.[2].

Kopulaste wzniesienie o wyraźnie zaznaczonym wierzchołku i łagodnie opadających zboczach w kierunku południowym, wschodnim i północnym, stanowi wyraźną kulminacją pomiędzy dolinami rzek: Olešenki na południu i Bystrej (Klikawy) na północy. Wyrasta z najdłuższego Grzbietu Głównego, ciągnącego się od południowego wschodu przez Wielką Desznę, Zielony Garb, Orlicę w kierunku zachodnim. Wzniesienie zbudowane jest z łupków łyszczykowych z wkładkami wapieni krystalicznych należących do metamorfiku bystrzycko-orlickiego[1]. Północne zbocze wraz ze szczytem porasta las świerkowy z domieszką brzóz, natomiast wschodnie zbocze pokrywa malownicza łąka z efektowną panoramą na Orlicę[1]. Niższe partie zachodniego zbocza poniżej poziomu 700 m porasta las, głównie świerkowy, natomiast u podnóża niewielką część południowego i zachodniego zbocza zajmują użytki rolne[1]. Na północ od szczytu położona jest miejscowość Lewin Kłodzki a u południowego podnóża rozciąga się czeska miejscowość Olešnice v Orlických horách. Południowym zboczem 100m poniżej szczytu przechodzi granica polsko-czeska[1]. Położenie góry na północno-zachodnim skraju Gór Orlickich, oraz kształt czynią górę rozpoznawalną w terenie.

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 14: Góry Bystrzyckie i Orlickie. Warszawa; Kraków: Wydawnictwo PTTK „Kraj”, 1992, s. 164. ISBN 83-7005-340-8.
  2. Mapa

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]