Padół Zamojski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Padół Zamojski
343.19 Padół Zamojski.png
Megaregion Pozaalpejska Europa Środkowa
Prowincja Wyżyny Polskie
Podprowincja Wyżyna Lubelsko-Lwowska
Makroregion Wyżyna Lubelska
Mezoregion Padół Zamojski
Zajmowane
jednostki
administracyjne
Polska:
woj. lubelskie

Padół Zamojski (343.19) – mezoregion fizycznogeograficzny we wschodniej Polsce, stanowiący południowo-wschodnią część Wyżyny Lubelskiej. Od północy graniczy z Wyniosłością Giełczewską i Działami Grabowieckimi, a od południa z Roztoczem (Zachodnim i Środkowym), od których jest ograniczony wyraźnymi krawędziami. Na północnym zachodzie region styka się również ze Wzniesieniami Urzędowskimi.

Region jest padołem (rozległym obniżeniem) osiągającym wysokość od 180 do 220 m n.p.m., utworzonym w mało odpornych marglach górnokredowych. Gleby regionu są bardzo zróżnicowane. Występują tu bielice, rędziny, mady i gleby brunatnoziemne. Mezoregion jest regionem rolniczym o niewielkim zalesieniu.

Przez Padół Zamojski przepływa w kierunku południowo-północnym Wieprz, natomiast jego zachodnie obszary odwadnia rzeka Por a wschodnie rzeka Łabuńka.

Głównym miastem regionu jest Zamość. Na jego pograniczu leży również Szczebrzeszyn. Ważniejsze wsie w regionie to Łabunie, Nielisz, Turobin oraz na pograniczu Komarów-Osada, Radecznica i Stary Zamość.