Palec Boży

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Palec Boży
Gatunek dramat psychologiczny
Rok produkcji 1972
Data premiery 3 sierpnia 1973
Kraj produkcji  Polska
Język polski
Czas trwania 88 minut
Reżyseria Antoni Krauze
Scenariusz Antoni Krauze
Tadeusz Zawierucha
Główne role Marian Opania
Maciej Englert
Muzyka Zygmunt Konieczny
Zdjęcia Jan Hesse
Scenografia Jerzy Groszang
Kostiumy Maria Czekalska
Montaż Janina Niedźwiecka
Produkcja Zespół Filmowy „Tor”

Palec Boży – polski dramat psychologiczny z 1972 roku, nagrodzony Srebrnym Lwem na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Locarno[1].

Obsada aktorska[edytuj | edytuj kod]

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Do szkoły aktorskiej stara się dostać Tadeusz, młody chłopak z prowincji, jednak po trzech próbach nie udaje mu się to. Wskutek tego wiąże się z amatorskim zespołem, gdzie zaprzyjaźnia się z Andrzejem i jego żoną Grażyną. Przeżywa szok, gdy jego nowy przyjaciel − Alfred, w psychodramie grając Edypa, naprawdę wykłuwa sobie oczy. Umiera Andrzej, a Tadeusz nie pozwala Grażynie, pozostawionej samotnie z dzieckiem, poddać się rozpaczy, a sam podejmuje walkę z przeciwnościami losu.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Krzysztof Mętrak. Pożegnanie [Słownik filmowy (164)]. „Film”. 27, s. 6, 1993-07-11. ISSN 0137463X. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]