Palladiusz (Gankiewicz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Palladiusz
Pawieł Gankiewicz
arcybiskup wołyński i żytomierski
Ilustracja
Kraj działania  Rosja
Data urodzenia 17 sierpnia 1823
Data śmierci 13 stycznia 1893
Miejsce pochówku Ławra Poczajowska
arcybiskup wołyński i żytomierski
Okres sprawowania 1885–1889
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Śluby zakonne 16 sierpnia 1860
Prezbiterat 27 września 1853
Sakra biskupia 22 sierpnia 1871
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 22 sierpnia 1871

Palladiusz, imię świeckie Pawieł Fiodorowicz Gankiewicz (ur. 17 sierpnia 1823, zm. 13 stycznia 1893) – biskup Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem kapłana prawosławnego. Ukończył seminarium duchowne w Mohylewie w 1847, a następnie w 1851 Petersburską Akademię Duchowną. W 1852 obronił dysertację kandydacką. 27 września 1853 przyjął święcenia kapłańskie. Rok później uzyskał tytuł naukowy magistra nauk teologicznych. Od 1857 służył w soborze w Mohylewie, zaś od 1859 był inspektorem miejscowego seminarium duchownego.

16 sierpnia 1860 złożył wieczyste śluby mnisze, przyjmując imię Palladiusz. Natychmiast otrzymał godność igumena, zaś w 1862 został podniesiony do godności archimandryty. W roku następnym objął stanowisko rektora seminarium duchownego w Mohylewie oraz przełożonego Brackiego Monasteru w tym samym mieście.

22 sierpnia 1871 miała miejsce jego chirotonia na biskupa wyborskiego, wikariusza eparchii petersburskiej i ładoskiej. W 1873, nadal będąc biskupem pomocniczym tejże eparchii, został biskupem ładoskim. W 1876 objął katedrę tambowską i szacką. Następnie od 1885 do 1889 był arcybiskupem wołyńskim i żytomierskim. Odszedł w stan spoczynku na własną prośbę i do śmierci żył w Ławrze Poczajowskiej. Tam też został pochowany.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Poprzednik
Palladiusz (Rajew-Pisariew)
Biskup tambowski
1876 – 1885
Następca
Witalis (Josifow)