Pancerniki typu Deutschland

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pancerniki typu Deutschland
Ilustracja
Kraj budowy  Cesarstwo Niemieckie
Użytkownicy  Kaiserliche Marine
 Reichsmarine
 Kriegsmarine
Stocznia Germaniawerft
F. Schichau GmbH
Kaiserliche Werft
AG Vulcan
Wejście do służby 1906
Wycofanie 1945
Zbudowane okręty 5
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność standardowa: 12 000 t
pełna: 14 900 t
Długość 127,6 m
Szerokość 22,2 m
Zanurzenie 8,2 m
Napęd 12 kotłów parowych,
trzy 3-cylindrowe maszyny parowe potrójnego rozprężania, 3 śruby napędowe,
moc: 16 000 – 19 330 KM w zależności od okrętu
Prędkość 18–19 węzłów
Zasięg 5600 Mm przy prędkości 12 węzłów
Załoga 743–802 ludzi
Uzbrojenie patrz w tekście
Opancerzenie burty: do 240 mm
wieże artylerii: do 280 mm
pokład: do 40 mm
wieża dowodzenia: 300 mm

Pancerniki typu Deutschland – typ niemieckich pancerników z okresu przed I wojną światową, I wojny światowej, okresu międzywojennego i II wojny światowej. Istniał również późniejszy typ niemieckich krążowników ciężkich typu Deutschland – tzw. „pancerników kieszonkowych”.

Pancerniki typu Deutschland należały do generacji przeddrednotów. Typ ten był rozwinięciem poprzedniego typu Braunschweig, zachowując takie samo uzbrojenie główne, lecz z nieco grubszym pancerzem i silniejszą artylerią średnią. Ogólna ich konstrukcja wywodziła się z wcześniejszych typów Kaiser i Wittelsbach.

Zbudowano pięć okrętów tego typu:

Służba[edytuj | edytuj kod]

Okręty te używane były bojowo w czasie I wojny światowej, będąc już jednostkami przestarzałymi. Cała piątka brała udział w bitwie jutlandzkiej w składzie 2. eskadry pancerników. W bitwie tej, 1 czerwca 1916 roku o godz. 2:10 w nocy, pancernik „Pommern” został storpedowany przez brytyjskie niszczyciele i zatonął z całą załogą (był jedynym pancernikiem, jaki Kaiserliche Marine utraciła w akcji podczas całej I wojny światowej).

Po I wojnie światowej zezwolono Niemcom zachować w służbie przestarzałe pancerniki, w tym typu Deutschland. „Deutschland” został skreślony z listy floty w 1920 roku, następnie złomowany. „Hannover” od lat 30. służył jako ćwiczebny okręt-cel, został złomowany w 1944–1945 roku.

Na pierwszym planie: „Schleswig-Holstein”, z lewej: „Schlesien” w 1930 roku

Pozostałe dwa okręty wzięły ograniczony udział w II wojnie światowej. „Schleswig-Holstein” w latach 1926–1935 był okrętem flagowym floty niemieckiej, od 1936 roku używany był jako okręt szkolny. Jego zdjęcie (jeszcze z trzema kominami) otwiera sekcję ilustracyjną niemieckiego rocznika flot „Taschenbuch der Kriegsflotten” 1922, redagowanego w tym czasie przez kmdr. B. Weyera - pierwszego wydania TdK po przegranej I wojnie światowej (zob. TdK 1922). W roku 1929 „Schleswig-Holstein”, wraz z bliźniaczym okrętem „Elsass”, uwalniał na wodach niemieckich statki handlowe uwięzione przez zwały kry lodowej. Wśród tych statków był m. in. polski parowiec „Tczew”. „Schleswig-Holstein” wszedł ponownie do akcji już od pierwszych minut wojny, ostrzeliwując Westerplatte 1 września 1939 roku, a w kwietniu 1940 roku uczestniczył w niemieckiej inwazji na Danię (ściślej - w zajęciu miast Nyborg i Korsör). Został zbombardowany przez lotnictwo brytyjskie w Gdyni 18 grudnia 1944 roku, na skutek czego zatonął. Po wojnie został podniesiony przez Rosjan i używany jako okręt-cel. Podobnie „Schlesien”, który w 1939 roku ostrzeliwał polskie pozycje na Helu, zatonął 4 maja 1945 roku w Świnoujściu po wejściu na minę, po czym został złomowany po wojnie.

Dane techniczne[edytuj | edytuj kod]

  • koszt budowy: 24,3–25 mln marek
  • uzbrojenie (w okresie I wojny światowej):
  • po I wojnie światowej uzbrojenie średniego i małego kalibru zmieniało się na poszczególnych okrętach, uzbrojenie główne pozostało bez zmian.

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Pięć najbliższych okrętów na zdjęciu są pancernikami typu Deutschland.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]