Pancerniki typu Florida

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pancerniki typu Florida
Ilustracja
Kraj budowy  Stany Zjednoczone
Użytkownicy  US Navy
Stocznia Brooklyn Navy Yard
New York Shipbuilding Corporation
Wejście do służby 1911
Zbudowane okręty 2
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność standardowa: 21 825 ton
Długość 159 m
Szerokość 26,9 m
Zanurzenie 8,6 m
Prędkość 21 węzłów
Załoga 1001 oficerów i marynarzy
Uzbrojenie 10 dział kalibru 305 mm
16 dział kalibru 127 mm
2 wyrzutnie torpedowe 533 mm

Pancerniki typu Florida – pierwsze pancerniki United States Navy, które miały napęd oparty tylko o turbiny parowe. Generalnie były podobne do poprzedniego typu (Delaware), ale były trochę większe i miały nowy rodzaj napędu.

Projekt[edytuj | edytuj kod]

Pancernik typu Florida w 1912 roku

Okręty tego typu miały o około 2000 ton większą wyporność w stosunku do swoich poprzedników, ale miały to samo uzbrojenie główne składające się z 10 dział kalibru 305 mm umieszczonych w pięciu dwudziałowych wieżach. Uzbrojenie pomocnicze składało się z dział 127 mm, ale były to działa o długości luf 51 kalibrów (poprzedni typ miał lufy o długości 50 kalibrów). Zwiększona długość pozwalała na osiągnięcie przez pocisk większej prędkości wylotowej[1]. Maszynownia została powiększona, aby można było w niej zmieścić turbiny parowe systemu Parsonsa[2]. Szerokość okrętu zwiększono o 3 stopy co w rezultacie zwiększyło wyporność pancerników o 2000 ton. Jedyną zmianą opancerzenia, w porównaniu z budowanymi uprzednio pancernikami typu Delaware[2], było pogrubienie pancerzy dział kazamatowych, co – wobec braku doświadczenia przy konstrukcji tego typu kadłuba – spowodowało, że skierowane ku przodowi baterie kazamatowe stały się bezużyteczne z wyjątkiem bardzo spokojnego morza i umiarkowanej szybkości.

Dwa pancerniki typu Florida zostały zwodowane w 1910 i 1909 (odpowiednio):

Przebudowa[edytuj | edytuj kod]

Okręty przetrwały cięcia floty, jakie nastały po traktacie waszyngtońskim w amerykańskiej flocie, później zostały zmodernizowane. Kotły opalane węglem zmieniono na opalane ropą. Zainstalowano bąble przeciwtorpedowe, co zwiększyło szerokość do 106 stóp. Dwa kominy zostały połączone w jeden. Zmieniono także maszty okrętów. Wiele dział 127 mm przeniesiono na główny pokład z kazamat, co zwiększyło możliwości ich użycia.

Zakończenie służby[edytuj | edytuj kod]

Ustalenia traktatu londyńskiego spowodowały że USS "Florida" i USS "Utah" zostały rozbrojone. Wieże artylerii głównej zostały usunięte i pancerniki przerobiono na okręty szkolne dla artylerii przeciwlotniczej. USS "Florida" został zezłomowany, natomiast USS "Utah" został zatopiony 7 grudnia 1941 roku w czasie ataku na Pearl Harbor.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Friedman, s. 71.
  2. a b Friedman, s. 72.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]