Panna (dopływ Waliszowskiej Wody)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Panna
Kontynent Europa
Państwo  Polska
Lokalizacja Województwo dolnośląskie
Ciek
Długość ok. 3,32 km
Spadek 34,6‰
Powierzchnia zlewni 2,8 km²
Źródło
Miejsce Zachodnie zbocze wzniesienia Dzicza Góra w Nowym Waliszowie
Wysokość 495 m n.p.m.
Współrzędne 50°18′53″N 16°43′57″E/50,314722 16,732500
Ujście
Recypient Nysa Kłodzka
Miejsce Stary Waliszów
Wysokość 380 m n.p.m.
Współrzędne 50°18′35″N 16°42′06″E/50,309722 16,701667
Położenie na mapie gminy Bystrzyca Kłodzka
Mapa lokalizacyjna gminy Bystrzyca Kłodzka
źródło
źródło
ujście
ujście
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
źródło
źródło
ujście
ujście
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
źródło
źródło
ujście
ujście
Położenie na mapie powiatu kłodzkiego
Mapa lokalizacyjna powiatu kłodzkiego
źródło
źródło
ujście
ujście

Pannarzeka górska w południowej Polsce w woj. dolnośląskim w Sudetach Wschodnich, na Wysoczyżnie Idzikowskiej.

Górski rzeka o długości około 3,3km, prawy dopływ Waliszowskiej Wody[1], jest ciekiem IV rzędu należącym do dorzecza Odry, zlewiska Morza Bałtyckiego.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Źródło rzeki położone jest w południowo-środkowej części pasma Krowiarek w miejscowości Nowy Waliszów na zachodnim zboczu wzniesienia Dzicza Góra, na wysokości ok. 495 m n.p.m. W części źródliskowej rzeka płynie szeroką doliną wśród zabudowań Nowego Waliszowa w kierunku północno-zachodnim. Niżej na poziomie 440 m n.p.m. u południowego podnóża wzniesienia Dzicza Góra rzeka skręca na południowy zachód i płynie zalesioną dobrze wykształconą V-kształtną w kierunku miejscowości Stary Waliszów do ujścia, gdzie na wysokości ok. 380 m n.p.m. w Starym Waliszowie, uchodzi do Waliszowskiej Wody. Koryto rzeki kamienisto-żwirowe słabo spękane i na ogół nieprzepuszczalne. Zasadniczy kierunek biegu rzeki jest południowo-zachodni. Jest to rzeka górska odwadniająca środkową część Wysoczyzny Idzikowskiej[2]. Rzeka w górnym biegu częściowo uregulowana w środkowym i dolnym biegu płynie dziko. W większości swojego biegu płynie obok drogi, wśród terenów zabudowanych i lasów, brzegi w 75% zadrzewione, szerokość koryta do 3,5 m. a śr. głębokość 0,30 m., dno bez roślin. Rzeka charakteryzuje się dużymi nie wyrównanymi spadkami podłużnymi. Gwałtowne topnienie śniegu wiosną, a w okresach letnich wzmożone opady i ulewne deszcze, które należą w tym rejonie do częstych zjawisk sprawiają wezbrania wody i często przybierają groźne rozmiary, stwarzając zagrożenie powodziowe w dolnym biegu. W przeszłości rzeka nosiła nazwę: niem. Pannewitz bach.

Inne[edytuj | edytuj kod]

W nielicznych publikacjach i opracowaniach rzeka wymieniana jest jako Waliszewska Panna lub Panewnica.

Dopływy[edytuj | edytuj kod]

kilka bezimiennych strumyków mających źródła na zboczach przyległych wzniesień.

Miejscowości nad rzeką[edytuj | edytuj kod]

Nowy Waliszów, Stary Waliszów

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Praca zbiorowa , mapa turystyczna Sudety Wschodnie, Skala 1:60.000, wydawca:ExpressMap,Warszawa ,2010, ​ISBN 978-83-7546-262-3​.
  • Słownik geografii turystycznej Sudetów, t. 16 Masyw Śnieżnika i Góry Bialskie, red. Marek Staffa, Wydawnictwo PTTK "Kraj", Warszawa 1993, ​ISBN 83-7005-341-6
  • Masyw Śnieżnika – Stronie Śląskie, mapa w skali 1:30 000, Wydawnictwo Kartograficzne "Compass", Wrocław 2003, ​ISBN 83-89165-34-1