Pantaleon Potocki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Pantaleon Ignacy Potocki herbu Szeliga (ur. 21 lipca 1817, zm. 17 marca 1846) – polski szlachcic ze wsi Cisie, dowódca grupy powstańczej, spiskowiec, uczestnik powstania krakowskiego 1846.

W 1846 roku próbując rozprzestrzenić powstanie krakowskie uderzył wraz z oddziałem powstańców na garnizon rosyjski w Siedlcach. Atak nie powiódł się, Potocki został schwytany i powieszony 17 marca 1846 r. na rynku miejskim w Siedlcach, przy skrzyżowaniu ulic Świętojańskiej i Sienkiewicza.

Ku jego pamięci 3 maja 1919 r. mieszkańcy postawili krzyż w miejscu egzekucji.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]