Paolo Canè

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Paolo Canè
Państwo  Włochy
Data i miejsce urodzenia 9 kwietnia 1965
Bolonia
Wzrost 180 cm
Masa ciała 68 kg
Gra praworęczny, jednoręczny bekhend
Status profesjonalny 1983
Zakończenie kariery 1997
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 3
Najwyżej w rankingu 26 (14 sierpnia 1989)
Australian Open 2R (1988, 1992)
Roland Garros 2R (1989)
Wimbledon 2R (1987)
US Open 1R (1987)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 3
Najwyżej w rankingu 43 (21 października 1985)
Australian Open 1R (1988, 1991)
Roland Garros 3R (1988)
Wimbledon 1R (1987–1989)
US Open 1R (1985, 1987)

Paolo Canè [ˈpaːolo kaˈnɛ] (ur. 9 kwietnia 1965 w Bolonii) – włoski tenisista, reprezentant w Pucharze Davisa, olimpijczyk.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Jako zawodowy tenisista Canè występował w latach 1983–1997.

W grze pojedynczej awansował do 5 finałów turniejów rangi ATP World Tour, odnosząc w nich 3 zwycięstwa.

W grze podwójnej Włoch wygrał 3 turnieje ATP World Tour spośród 7 rozegranych finałów.

W latach 1986–1994 reprezentował Włochy w Pucharze Davisa rozgrywając łącznie 26 meczów, z których w 11 triumfował.

Canè 2 razy reprezentował kraj na igrzyskach olimpijskich. W turnieju pokazowym gry singlowej mężczyzn w 1984 roku z Los Angeles zajął 3. miejsce, natomiast w 1988 roku w Seulu (turniej oficjalny) awansował do ćwierćfinału.

W rankingu gry pojedynczej Canè najwyżej był na 26. miejscu (14 sierpnia 1989), a w klasyfikacji gry podwójnej na 43. pozycji (21 października 1985).

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP Finals
ATP Masters Series /
ATP Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP Tour 500
ATP International Series /
ATP Tour 250

Gra pojedyncza (3–2)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Finalista 1. 15 czerwca 1986 Bolonia Ceglana Argentyna Martín Jaite 2:6, 6:4, 4:6
Zwycięzca 1. 13 lipca 1986 Bordeaux Ceglana Szwecja Kent Carlsson 6:4, 1:6, 7:5
Zwycięzca 3. 6 sierpnia 1989 Båstad Ceglana Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Bruno Orešar 7:6, 7:6
Finalista 2. 1 października 1989 Palermo Ceglana Argentyna Guillermo Pérez Roldán 1:6, 4:6
Zwycięzca 3. 26 maja 1991 Bolonia Ceglana Szwecja Jan Gunnarsson 5:7, 6:3, 7:5

Gra podwójna (3–5)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Zwycięzca 1. 16 czerwca 1985 Bolonia Ceglana Włochy Simone Colombo Hiszpania Jordi Arrese
Hiszpania Alberto Tous
7:5, 6:4
Finalista 1. 11 sierpnia 1985 Kitzbühel Ceglana Włochy Claudio Panatta Hiszpania Sergio Casal
Hiszpania Emilio Sánchez
3:6, 6:3, 2:6
Zwycięzca 2. 15 czerwca 1986 Bolonia Ceglana Włochy Simone Colombo Włochy Claudio Panatta
Stany Zjednoczone Blaine Willenborg
6:1, 6:2
Zwycięzca 3. 5 października 1986 Palermo Ceglana Włochy Simone Colombo Szwajcaria Claudio Mezzadri
Włochy Gianni Ocleppo
7:5, 6:3
Finalista 2. 24 maja 1987 Florencja Ceglana Włochy Gianni Ocleppo Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Wolfgang Popp
Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Udo Riglewski
4:6, 3:6
Finalista 3. 14 sierpnia 1988 Saint-Vincent Ceglana Węgry Balázs Taróczy Argentyna Alberto Mancini
Argentyna Christian Miniussi
4:6, 7:5, 3:6
Finalista 4. 30 kwietnia 1989 Monte Carlo Ceglana Włochy Diego Nargiso Czechy Tomáš Šmíd
Australia Mark Woodforde
6:1, 4:6, 2:6
Finalista 5. 8 kwietnia 1990 Estoril Ceglana Włochy Omar Camporese Hiszpania Sergio Casal
Hiszpania Emilio Sánchez
5:7, 6:4, 5:7

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]