Parafia Świętej Trójcy w Chotczy Dolnej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Parafia Świętej Trójcy
Ilustracja
kościół parafialny
Państwo  Polska
Siedziba Chotcza Dolna
Adres Chotcza Dolna 59
27-312 Chotcza Dolna
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Diecezja radomska
Dekanat lipski
Kościół Świętej Trójcy
Proboszcz ks. Sylwester Głogowski
Wezwanie Świętej Trójcy
Wspomnienie liturgiczne Uroczystość Świętej Trójcy
Położenie na mapie gminy Chotcza
Mapa lokalizacyjna gminy Chotcza
Parafia Świętej Trójcy
Parafia Świętej Trójcy
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Parafia Świętej Trójcy
Parafia Świętej Trójcy
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Parafia Świętej Trójcy
Parafia Świętej Trójcy
Położenie na mapie powiatu lipskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu lipskiego
Parafia Świętej Trójcy
Parafia Świętej Trójcy
Ziemia51°13′50″N 21°47′04″E/51,230556 21,784444

Parafia Świętej Trójcy w Chotczy Dolnej – Jedna z 10 parafii rzymskokatolickich dekanatu lipskiego diecezji radomskiej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Parafia erygowana była jeszcze przed 1325 w okresie początków intensywnej kolonizacji dawnej Puszczy Sandomierskiej. Kościół drewniany, wzmiankowany w roku 1440, spłonął w 1743. Wtedy to dzierżawca Chotczy Kazimierz Wykowski wybudował w 1744 „przy Wiśle", w innym miejscu niż poprzednio, kościół drewniany na podmurówce pod wezwaniem Świętej Trójcy. Kościół ten spłonął doszczętnie od pioruna 4 sierpnia 1906, pozostała tylko dzwonnica. Potem została postawiona nowa świątynia i znów zniszczona podczas II wojny światowej. Po wojnie w kaplicy „przy Wiśle" dostawiono drewniany barak, przeniesiony z Chotczy Józefów staraniem ks. Bolesława Fochtmana. W miejscu spalonego w 1743 pierwotnego kościoła wybudowano prawdopodobnie kilka lat później kaplicę murowaną z kamienia. W 1906 - po pożarze kościółka „przy Wiśle" - ks. Walenty Lipiec dobudował do niej nawę przednią, tworząc kościół tymczasowy. Jednocześnie w tym samym roku ks. Lipiec, na innym miejscu niż stał spalony kościół, zalał fundamenty pod nową świątynię, według projektu Rudolfa Mejera. Kolejny proboszcz ks. Władysław Kłosiński po 1907 r. przygotował nowe plany pod kościół w stylu romańskim według projektu arch. Lamparskiego z Radomia. Wzniesiona część murów została zniszczona podczas I wojny światowej. Kościół odbudowywany po wojnie otrzymał do 1939 nowe mury, więźbę dachową i pokrycie czerwoną dachówką. Ponowne zniszczenie dosięgło kościół wraz z wieżą w 1944. Budowa kościoła trwałego była zakazana do 1974 przez władze komunistyczne. Dopiero w latach 1974 - 1976 dokończono budowy staraniem ks. Stanisława Madeja. Kościół został konsekrowany 2 października 1982 przez bp. Stanisława Sygneta. Kościół jest bezstylowy, na planie krzyża, jednonawowy.

Proboszczowie[edytuj | edytuj kod]

Terytorium[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]