Parafia Świętej Trójcy w Fałkowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Parafia Świętej Trójcy
Ilustracja
kościół parafialny
Państwo  Polska
Siedziba Fałków
Adres Plac Kościelny 1
26-260 Fałków
Data powołania 1420
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Diecezja radomska
Dekanat przedborski
Kościół Świętej Trójcy w Fałkowie
Proboszcz ks. Andrzej Gawryś
Wezwanie Świętej Trójcy
Wspomnienie liturgiczne Trójcy Świętej, Matki Bożej Szkaplerznej
Położenie na mapie gminy Fałków
Mapa lokalizacyjna gminy Fałków
Parafia Świętej Trójcy
Parafia Świętej Trójcy
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Parafia Świętej Trójcy
Parafia Świętej Trójcy
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
Parafia Świętej Trójcy
Parafia Świętej Trójcy
Położenie na mapie powiatu koneckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu koneckiego
Parafia Świętej Trójcy
Parafia Świętej Trójcy
Ziemia51°08′05″N 20°06′08″E/51,134722 20,102222

Parafia rzymskokatolicka pw. Świętej Trójcy w Fałkowie – jedna z 8 parafii dekanatu przedborskiego diecezji radomskiej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Fałków wzmiankowany był już w XII w. jako własność biskupów krakowskich. Kazimierz Wielki nadał prawa miejskie magdeburskie w 1340, które zostały utracone w XVI w. Najstarszy kościół modrzewiowy wzmiankowany był w XI w., a kościół murowany powstał w wieku XIV. Konsekracja miała miejsce w 1325. Kolejny murowany kościół, pw. Świętej Trójcy oraz św. Apostołów Mateusza i Macieja, fundacji Piotra i Jana Giżyckich dziedziców Fałkowa pochodził z 1420. W tym czasie została erygowana parafia. Bp Gniazdowski z Gniezna konsekrował kościół w 1603. Pożar w 1774 zniszczył znaczną część świątyni, która została odnowiona w końcu XVIII w. i w 1846. W 1897 kościół konsekrował bp Antoni Ksawery Sotkiewicz. Podczas I wojny światowej świątynia została zniszczona. Wybudowano wtedy tymczasową kaplicę drewnianą. Kościół obecny zbudowany został w latach 1929–1935 staraniem ks. Jana Dąbrowskiego i ks. Wacława Wypyskiego, według projektu arch. Oskara Sosnowskiego. Uległ zniszczeniu w czasie II wojny światowej, a potem był gruntownie odnowiony staraniem ks. Romana Ścisłowskiego w latach 1947–1954. Konsekrował go w 1954 bp Jan Kanty Lorek. Restauracja świątyni miała miejsce w latach 1974–1975. W 1982 spłonął ołtarz główny, część figur uległa zniszczeniu, uszkodzony też został obraz Matki Bożej Szkaplerznej. W latach 1983–1986 zrekonstruowano ołtarz i odnowiono figury oraz obraz. Kościół jest wzniesiony z kamienia w kształcie wydłużonej elipsy, dwie wieże stylizowane są na romańskie.

Proboszczowie[edytuj | edytuj kod]

  • 1942–1947 – ks. Jan Wilkowski
  • 1947–1956 – ks. Roman Ścisłowski
  • 1956–1960 – ks. Franciszek Chlebny
  • 1961–1971 – ks. Piotr Figarski
  • 1971–1987 – ks. Władysław Prząda
  • 1987–1990 – ks. Stanisław Groszek
  • 1990–2000 – ks. Stanisław Celej
  • 2000–2007 – ks. kan. Marian Czajkowski
  • 2007–nadal – ks. Andrzej Gawryś

Terytorium[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]