Parafia Świętych Apostołów Szymona i Judy Tadeusza w Nidku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Parafia Świętych Apostołów Szymona i Judy Tadeusza
Ilustracja
kościół parafialny
Państwo  Polska
Województwo  małopolskie
Siedziba Nidek
Adres ul. św. Jana Pawła II 5
34-122 Nidek
Data powołania 1313
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Diecezja bielsko-żywiecka
Dekanat Andrychów
Kościół Kościół Świętych Apostołów Szymona i Judy Tadeusza w Nidku
Proboszcz ks. Józef Sowiński
Wezwanie Świętych Apostołów Szymona i Judy Tadeusza
Wspomnienie liturgiczne ostatnia niedziela października
Położenie na mapie gminy Wieprz
Mapa lokalizacyjna gminy Wieprz
Parafia Świętych Apostołów Szymona i Judy Tadeusza
Parafia Świętych Apostołów Szymona i Judy Tadeusza
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Parafia Świętych Apostołów Szymona i Judy Tadeusza
Parafia Świętych Apostołów Szymona i Judy Tadeusza
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Parafia Świętych Apostołów Szymona i Judy Tadeusza
Parafia Świętych Apostołów Szymona i Judy Tadeusza
Położenie na mapie powiatu wadowickiego
Mapa lokalizacyjna powiatu wadowickiego
Parafia Świętych Apostołów Szymona i Judy Tadeusza
Parafia Świętych Apostołów Szymona i Judy Tadeusza
Ziemia49°54′13,7″N 19°19′11,4″E/49,903806 19,319833
Strona internetowa

Parafia pod wezwaniem Świętych Apostołów Szymona i Judy Tadeusza w Nidkuparafia rzymskokatolicka znajdująca się w Nidku. Należy do dekanatu Andrychów diecezji bielsko-żywieckiej[1].

Erygowana w 1313. Zabytkowy drewniany kościół wybudowano w I połowie XVI wieku. Obecnie jest nieużytkowany a msze odprawiane są w nowym kościele murowanym.

Kalendarium parafii[edytuj | edytuj kod]

  1. 13 lipca 1313 r. – za panowania Władysława Łokietka, gdy biskupem krakowskim był Jan Muskata, erygowana została parafia w Nidku.
  2. W źródłach kościelnych w latach 1325-1327 parafia tutejsza występuje jako “ecclesia de Nidek”, która płaci świętopietrze w wysokości 2 skojców i 6 denarów. Z tego czasu pochodzi też informacja o pierwszym znanym z imienia plebanie w Nidku. Był nim w latach 1326-27 niejaki Johannes.
  3. 1539 r. – według tradycji z fundacji Nideckich herbu Wieże, ówczesnych właścicieli tutejszych dóbr wzniesiony został drewniany, istniejący do dziś kościół.
  4. 1555 r. – świątynia w Nidku przeszła w ręce protestantów i od tego momentu przez ponad 100 lat pełniła funkcję najpierw zboru kalwińskiego, a potem braci polskich.
  5. 1669 r. – przywrócona została parafia w Nidku, wtedy też nastąpiła rekoncyliacja kościoła dokonana przez krakowskiego biskupa pomocniczego Mikołaja Oborskiego.
  6. XVII/XVIII w. – energiczna działalność duszpasterska ojców jezuitów w Nidku (ówcześni właściciele Nielepcowie osadzili nawet na pewien czas zakonników w nideckim dworze) i okolicy, która doprowadziła do powrotu tutejszych włościan do Kościoła katolickiego.
  7. XX w. – gruntowne remonty drewnianego kościoła przeprowadzane po pierwszej wojnie światowej (ks. J. Dziża) i drugiej (ks. J. Nowak).
  8. 1987 r. – poświęcenie nowego murowanego kościoła w Nidku, wzniesionego staraniem parafian i proboszcza ks. J. Stróżaka.
  9. 3 kwietnia 2011 r. – ukazuje się pierwszy numer parafialnego czasopisma “Nidecki Dzwon”, który zostaje wydawany jako kwartalnik z okazji Wielkiego Postu, Świąt Wielkanocnych, Bożego Narodzenia, wakacji czy rozpoczęcia roku szkolnego.
  10. 30 czerwca 2013 r. – odsłonięcie i poświęcenie tablicy upamiętniającej zmarłego proboszcza i budowniczego świątyni: “KSIĘDZU KANONIKOWI JANOWI STRÓŻAKOWI – BUDOWNICZEMU TEGO KOŚCIOŁA – PROBOSZCZOWI W LATACH 1974-2004 – ZM. 10.12.2012 – PARAFIANIE ŚW. APP. SZYMONA I JUDY TADEUSZA W NIDKU”.
  11. 27 października 2013 r. – uroczyste obchody 700-lecia parafii w Nidku połączone z odpustem parafialnym i poświęceniem ufundowanego z okazji Jubileuszu nowego witraża przedstawiającego świętych Patronów Szymona i Judę Tadeusza.
  12. 8-9 listopada 2014 r. – wizytacja kanoniczna parafii przez ks. biskupa Romana Pindla – ordynariusza diecezji bielsko-żywieckiej połączona z udzieleniem sakramentu bierzmowania i poświęceniem ufundowanego przez górników witraża przedstawiającego św. Jana Pawła II[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]