Parafia Trójcy Świętej w Jeziorzanach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Parafia Trójcy Świętej
Państwo  Polska
Siedziba Jeziorzany
Adres ul. Kościelna 9
21-146 Jeziorzany
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Diecezja siedlecka
Dekanat Adamów
Kościół Trójcy Świętej
Filie kaplica w Charlejowie, kaplica w Przytocznie
Proboszcz ks. Marek Andrzejuk
Wezwanie Trójcy Świętej
Wspomnienie liturgiczne pierwsza niedziela po Zesłaniu Ducha Świętego
Położenie na mapie gminy Jeziorzany
Mapa konturowa gminy Jeziorzany, na dole znajduje się punkt z opisem „Parafia Trójcy Świętej”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po prawej znajduje się punkt z opisem „Parafia Trójcy Świętej”
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa konturowa województwa lubelskiego, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Parafia Trójcy Świętej”
Położenie na mapie powiatu lubartowskiego
Mapa konturowa powiatu lubartowskiego, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Parafia Trójcy Świętej”
Ziemia51°36′04″N 22°16′43″E/51,601111 22,278611

Parafia Trójcy Świętej w Jeziorzanachparafia rzymskokatolicka w Jeziorzanach.

Historia kościoła i parafii[edytuj | edytuj kod]

W czasach reformacji (XVI wiek) na terenie parafii istniał zbór kalwiński[1]. 3 maja 1662 r. ówczesny dziedzic Przytoczna Jan Stanisław Zbąski, późniejszy biskup przemyski i warmiński, nawrócił się na katolicyzm. Pierwotny kościół, jego fundacji, był drewniany. Zbudowano go na podobieństwo spichlerzy kazimierzowskich (front, skarpy po bokach). Legenda głosi, jakoby kościół miał być zaadaptowany na cel sakralny z żydowskiego spichlerza, aczkolwiek nie ma poparcia tej legendy w aktach, przeczy jej ponadto zastosowanie drewna jako budulca pierwotnego kościoła.

W drugiej połowie XVII wieku, dzięki hojności małżonki palatyna sieradzkiego Odrowąża Pieniążka, dziedzica Przytoczna, kościół został z zewnątrz obmurowany.

20 maja 1694 roku – w święto Wniebowstąpienia Pańskiego kościół został konsekrowany pod wezwaniem Trójcy Świętej przez biskupa Stanisława Szembeka. Świątynia posiadała wówczas siedem ołtarzy i kopułę krytą słomą.

W 1782 roku ks. Grzegorz Gramski dokończył obmurowywanie kościoła parafialnego wewnątrz i na zewnątrz.

W 1859 roku włościanie krupscy zbudowali parkan dookoła kościoła. Wykonano go z czerwonej cegły i otynkowano na biało.

W latach 1929–1937 kościół został przebudowany. Obecnie jest to świątynia w stylu eklektycznym.

Od 1929 proboszczem parafii był ks. Jan Kazimierczak (1897–1941), dzięki któremu pojawiły się witraże, nowy sufit, boczne ołtarze i organy[1]. Zmarł 9 kwietnia 1941 w obozie koncentracyjnym w KL Auschwitz[2].

Z parafii wywodził się ks. Stanisław Płodzień (1913–1962), prorektor KUL i dziekan Wydziału Prawa Kanonicznego KUL[3].

Wyposażenie kościoła[edytuj | edytuj kod]

Ołtarz główny w kościele to metaloplastyka. Obraz wykonany na płótnie wyobraża Trójcę Świętą. Ołtarze boczne (sosnowe) sporządzone zostały po II wojnie światowej. Przedstawiają św. Stanisława Kostkę i Najświętsze Serce Pana Jezusa. Metalowe tabernakulum usytuowano w centrum ołtarza głównego. Marmurowa chrzcielnica umieszczona jest obok ołtarza św. Stanisława Kostki. Kościół wyposażony jest w sześć witraży (po trzy w każdej nawie). Jednym z bardziej wartościowych elementów w świątyni jest witraż przedstawiający Ducha Świętego w postaci gołębicy. Umieszczony on jest w oknie ściany frontowej.

Do przedmiotów uznanych za zabytkowe, poza samą świątynią, należą: kielich, puszka, monstrancja, relikwiarz z relikwiami wielu świętych, kociołek na wodę oraz feretron.

Historia dzwonnicy[edytuj | edytuj kod]

W 1739 roku ks. Jakub Łęczycki – dzięki pomocy Mateusza Rzewuskiego, kapitana wojsk polskich, dziedzica Przytoczna, i jego żony – zbudował pierwszą drewnianą dzwonnicę. Umiejscowiona była nad bramą wjazdową na plac kościelny, naprzeciw frontu kościoła. Z czterech dzwonów w parafii pozostał jeden, pozostałe oddano na cele powstania styczniowego.

W latach 90. XIX wieku ks. Ludwik Broniszewski zbudował drewnianą dzwonnicę umiejscowiona przy parkanie od strony rzeki Wieprz i wyposażył ją w dodatkowy dzwon.

W 1916 roku dwa dzwony zostały zabrane przez Niemców.

W latach 20. XX wieku wspomnianą dzwonnicę odnowił ks. Aleksander Zaremba. Sprowadził z rosyjskiej cerkwi trzy nowe dzwony o charakterystycznym brzmieniu.

W 1926 roku dzwony poświęcił biskup Henryk Przeździecki. Dzwony otrzymały imiona: Pius, Henryk i Aleksander.

W 1983 roku ks. Jan Milanowski ukończył budowę nowej, tym razem murowanej dzwonnicy.

W 1998 roku ks. Henryk Och zakupił elektryczny napęd dzwonów.

Historia organów[edytuj | edytuj kod]

W 1940 roku dzięki staraniom ks. Jana Kazimierczaka zamontowano pierwsze organy.

Plebania[edytuj | edytuj kod]

W 1971 roku ks. Jan Kurowski rozpoczął budowę obecnej plebanii. Budowę ukończył w 1975 roku ks. Jan Milanowski.

Terytorium parafii[edytuj | edytuj kod]

Terytorium parafii obejmuje Jeziorzany, Charlejów, Drewnik, Przytoczno, Wola Blizocka, Stawik, Ostrów , Kolonia Krępa oraz Nowinki. W Charlejowie, od roku 1984 roku funkcjonuje kaplica pod wezwaniem Najświętszego Serca Pana Jezusa, a w Przytocznie jest kaplica cmentarna (od 1993 roku).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Krótka historia parafii.... przytoczno.pl [dostęp 2020-04-19]
  2. Co warte byłyby nasze słowa. echokatolickie.pl, 2015-05-06 [data dostępu 2020-04-19]
  3. U nas w Jeziorzanach. echokatolickie.pl, 30 czerwca 2011. [dostęp 2018-12-28].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]