Park Fosa i Stoki Cytadeli w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Park Fosa i Stoki Cytadeli
w Warszawie
Ilustracja
Fragment parku
Państwo  Polska
Miejscowość Warszawa
Dzielnica Żoliborz
Powierzchnia 17,08 ha
Data założenia 1950
Projektant Zygmunt Stępiński, Kazimierz Marczewski, Krystyna Onitzchowa
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Park Fosa i Stoki Cytadeli w Warszawie
Park Fosa i Stoki Cytadeli
w Warszawie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Park Fosa i Stoki Cytadeli w Warszawie
Park Fosa i Stoki Cytadeli
w Warszawie
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Park Fosa i Stoki Cytadeli w Warszawie
Park Fosa i Stoki Cytadeli
w Warszawie
Ziemia52°15′56,59″N 20°59′43,30″E/52,265720 20,995360
Strona internetowa

Park Fosa i Stoki Cytadelipark znajdujący się wokół murów Cytadeli Warszawskiej w warszawskiej dzielnicy Żoliborz, między ulicami: Wybrzeże Gdyńskie, Kaniowskiej i Krajewskiego.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Urządzanie parku rozpoczęto po II wojnie światowej według projektu Zygmunta Stępinskiego, Kazimierza Marczewskiego i Krystyny Onitzchowej[1]. Powstał on w miejscu dawnej strzelnicy i miejsca ćwiczeń żołnierzy stacjonującego w Cytadeli 21 Pułku Piechoty „Dzieci Warszawy” w celu upamiętnienia rozstrzelania tam w 1925 trzech komunistów: Władysława Hibnera, Władysława Kniewskiego i Henryka Rutkowskiego[2][3]. Jego centralnym elementem było mauzoleum w postaci granitowego sarkofagu[2].

Pierwotnie park miał powierzchnię 1,7 ha i był ograniczony ulicami Kaniowską i Wybrzeżem Gdyńskim oraz murem Cytadeli[3]. Po oczyszczeniu koryta i spiętrzeniu wody rzeki Drny powstał tam m.in. staw o powierzchni 1400 m²[3]. W pracach przy urządzaniu parku uczestniczyły m.in. brygady junaków Służby Polsce i ochotnicy ze Związku Młodzieży Polskiej[1]. Przy wejściu planowano ustawienie na cokołach rzeźb kamiennych lwów dłuta Mieczysława Lubelskiego, które znajdowały się przed zniszczonym podczas obrony Warszawy we wrześniu 1939 gmachem Ministerstwa Spraw Wojskowych, jednak wojsko przejęło rzeźby i wybudowane cokoły pozostały puste[4].

Park został otwarty w 1950[1]. Nadano mu nazwę parku im. Kniewskiego, Hibnera i Rutkowskiego[1], jednak używano skróconej nazwy park Hibnera[5] lub park im. Hibnera[1].

W późniejszych latach park został rozszerzony i otoczył całą Cytadelę[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Tomasz Pawłowski, Jarosław Zieliński: Żoliborz. Przewodnik historyczny. Warszawa: Rosner i Wspólnicy, 2008, s. 380. ISBN 978-83-60336-27-4.
  2. a b Jarosław Zieliński: Realizm socjalistyczny w Warszawie. Warszawa: Fundacja Hereditas, 2009, s. 413. ISBN 978-83-927791-3-1.
  3. a b c Zygmunt Stępiński: Gawędy warszawskiego architekta. Warszawa: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1984, s. 150. ISBN 83-03-00447-6.
  4. Zygmunt Stępiński: Gawędy warszawskiego architekta. Warszawa: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1984, s. 152. ISBN 83-03-00447-6.
  5. Encyklopedia Warszawy. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1975, s. 468.
  6. Jarosław Zieliński: Realizm socjalistyczny w Warszawie. Warszawa: Fundacja Hereditas, 2009, s. 414. ISBN 978-83-927791-3-1.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]