Partia Demokratyczna (Luksemburg)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Partia Demokratyczna
Lider Corinne Cahen
Data założenia 24 kwietnia 1955
Adres siedziby Luksemburg
Ideologia polityczna liberalizm
Członkostwo
międzynarodowe
Międzynarodówka Liberalna
Grupa w Parlamencie
Europejskim
ALDE
Barwy niebieska, zielona, biała
Strona internetowa

Partia Demokratyczna (luks. Demokratesch Partei, fr. Parti Démocratique, niem. Demokratische Partei, DP) – luksemburska partia polityczna o profilu liberalnym i centrowym. Ugrupowanie należy do Partii Europejskich Liberałów, Demokratów i Reformatorów oraz Porozumienia Liberałów i Demokratów na rzecz Europy[1].

Początki DP sięgają 1948 i powstałej wówczas grupy patriotyczno-demokratycznej (Groupement patriotique et démocratique), na bazie której w 1955 utworzono Partię Demokratyczną. Od tego czasu DP pozostaje jedną z głównych sił politycznych w Luksemburgu. Pomiędzy 1969 a 1994 zajmowała każdorazowo trzecie miejsce w wyborach krajowych[2]. W latach 1974–1979 jej lider, Gaston Thorn, sprawował urząd premiera, popieranego przez koalicję demokratów i Luksemburskiej Socjalistycznej Partii Robotniczej (LSAP). Był to jedyny powojenny gabinet, na którego czele nie stał polityk Chrześcijańsko-Społecznej Partii Ludowej (CSV). Do 1984 demokraci przez szereg lat współrządzili z chadekami, m.in. w czterech rządach Pierre’a Wernera[3]. Od 1984 pozostawali w opozycji.

W wyborach w 1999 partia uzyskała najlepszy wynik w historii (22,4%), wyprzedzając socjalistów o dwa mandaty[2]. W konsekwencji Jean-Claude Juncker podpisał z DP umowę koalicyjną, powierzając przewodniczącej demokratów, Lydie Polfer, tekę wicepremiera i ministra spraw zagranicznych. W 2004 ugrupowanie utraciło 1/3 miejsc w Izbie Deputowanych[4]. Urzędujący premier zdecydował się odnowić koalicję chadeków z socjalistami, w rezultacie czego DP ponownie znalazła się w opozycji, w której pozostała także po wyborach w 2009. W 2013 ugrupowanie poprawiło swój wynik, zajęło trzecie miejsce z tożsamą liczbą mandatów co socjaliści. 4 grudnia 2013 lider partii, Xavier Bettel, objął urząd premiera w ramach koalicji z socjalistami i zielonymi. 5 grudnia 2018 utrzymał urząd premiera na kolejną kadencję, stając na czele tożsamej koalicji[5].

Przewodniczący[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]