Partia Niepodległości (Węgry)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Függetlenségi és Negyvennyolcas Párt
Skrót FNP
Lider Ferenc Kossuth
Data założenia 17 maja 1874

Partia Niepodległości, węg. Függetlenségi és Negyvennyolcas Párt) − partia polityczna działająca na Węgrzech w latach 1874-1918.

Partia Niepodległości powstała 17 maja 1874 roku z przekształcenia Partii Narodowej 1848[1]. Było to ugrupowanie złożone z licznych środowisk nacjonalistycznych, związanych z tradycją powstania z 1848 roku, a jej działacze wywodzili się głównie ze średniej szlachty. Partia odrzucała tworzący Austro-Węgry kompromis z 1867 roku i żądała ograniczenia związków z Austrią do unii personalnej.

Partia odniosła zwycięstwo w wyborach w styczniu 1905 roku, pokonując po raz pierwszy Partię Liberalną i zdobywając większość. Liderem ugrupowania był wówczas Ferenc Kossuth, syn przywódcy powstania z 1848 roku. Zwycięstwo niepodległościowców spowodowało tzw. kryzys węgierski wobec niemożności pogodzenia interesów dworu i zwycięskiej partii. Kryzys został zażegnany dopiero przez powołanie w 1906 roku gabinetu Sándora Wekerle, w którym Partia Niepodległości miała trzech ministrów[2] .

12 listopada 1909 roku partia rozpadła się na skrzydło radykalne i umiarkowane. Partię Niepodległości zlikwidowano 25 stycznia 1918, następnie odtworzono. Jej działacz Mihály Károlyi był przywódcą rewolucji astrów (28-31 października 1918), następnie premierem i prezydentem Węgierskiej Republiki Ludowej.

Rok Deputowani Procent
1875 36 8,70%
1878 76 18%
1881 88 21%
1884 72 17,43%
1887 78 18,89%
1892 86 20,82%
1896 50 12,10%
1901 79 19,13%
1905 165 39,95%
1906 253 61,26%
1910 51/44 12,35/10,65%

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Mathias Bernath, Felix von Schroeder, Gerda Bartl (Hrsg.): Biographisches Lexikon zur Geschichte Südosteuropas. Band 3, Verlag Oldenbourg, München 1979, ​ISBN 3-48648-991-7​, S. 230.
  2. Meyers Großes Konversations-Lexikon. Band 19, Leipzig 1909, S. 890.