Patrick Ortlieb

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Patrick Ortlieb
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 17 maja 1967
Bregencja, Austria
Klub Ski Club Arlberg
Wzrost 189 cm
Debiut w PŚ 9.12 1988, Val Gardena (5. miejsce, zjazd)
Pierwsze punkty w PŚ 9.12 1988, Val Gardena (5. miejsce, zjazd)
Pierwsze podium w PŚ 10.12 1988, Val Gardena (2. miejsce, zjazd)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ 18.12 1993, Val Gardena (zjazd)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Austria
Igrzyska olimpijskie
złoto Albertville 1992 Zjazd
Mistrzostwa świata
złoto Sierra Nevada 1996 Zjazd
Mistrzostwa świata juniorów
brąz Jasná 1985 Zjazd
Puchar Świata (Zjazd)
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1993/1994
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1994/1995
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1995/1996
Zakończenie kariery: 1999 r.

Patrick Ortlieb (ur. 17 maja 1967 w Bregencji) – austriacki narciarz alpejski, złoty medalista olimpijski i mistrz świata, a także brązowy medalista mistrzostw świata juniorów.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy sukces w karierze Patrick Ortlieb osiągnął w 1985 roku, kiedy zdobył brązowy medal w biegu zjazdowym podczas mistrzostw świata juniorów w Jasnej. W zawodach tych wyprzedzili go jedynie Włoch Giorgio Piantanida o kolejny Austriak, Hans-Jörg Tauscher. W zawodach Pucharu Świata zadebiutował 9 grudnia 1988 roku w Val Gardena, gdzie zajął piąte miejsce w zjeździe. Tym samym już w swoim debiucie zdobył pierwsze pucharowe punkty. Już następnego dnia po raz pierwszy stanął na podium, zajmując drugie miejsce w tej samej konkurencji. W sezonie 1983/1984 punktowa jeszcze trzykrotnie, lecz nie stawał już na podium. W klasyfikacji generalnej zajął ostatecznie trzydziestą pozycję. W kolejnym sezonie cztery razy zdobył punkty w zawodach pucharowych, najlepszy wynik uzyskując 20 stycznia 1990 roku w Kitzbühel, gdzie był piąty w zjeździe. W klasyfikacji końcowej zajął tym razem 43. miejsce.

Kolejny raz na podium zawodów PŚ stanął 16 marca 1991 roku w Lake Louise, zajmując trzecie miejsce w zjeździe. W kolejnych zawodach jeszcze czterokrotnie plasował się w pierwszej dziesiątce, co dało mu szóste miejsce w klasyfikacji zjazdu, jednak w klasyfikacji generalnej zajął 23. miejsce. Na przełomie stycznia i lutego 1991 roku wystąpił na mistrzostwach świata w Saalbach-Hinterglemm, gdzie w swojej koronnej konkurencji zajął siódme miejsce. Na rozgrywanych rok później igrzyskach olimpijskich w Albertville zdobył w tej samej konkurencji złoty medal. Na trasę olimpijskiego biegu zjazdowego ruszył z pierwszym numerem startowym i utrzymał pozycję lidera do samego końca zawodów, wyprzedzając bezpośrednio Francuza Francka Piccarda i swego rodaka Günthera Madera. Na tych samych igrzyskach wystąpił także w supergigancie, zajmując osiemnaste miejsce. W zawodach pucharowych sezonu 1991/1992 trzy stawał na podium: 11 stycznia w Garmisch-Partenkirchen był drugi, a 18 stycznia w Kitzbühel i 14 marca 1992 roku w Aspen zajmował trzecie miejsce w zjeździe. W efekcie był dziesiąty w klasyfikacji generalnej i czwarty w klasyfikacji zjazdu.

Najlepszy wynik w klasyfikacji generalnej PŚ osiągnął w sezonie 1992/1993, który ukończył na siódmej pozycji. Siódmy był także w klasyfikacjach zjazdu i supergiganta, a w klasyfikacji kombinacji był szósty. Na podium stawał trzykrotnie: 11 grudnia 1992 roku w Val Gardena był trzeci w zjeździe, 23 stycznia w Veysonnaz był drugi w tej samej konkurencji, a 28 lutego 1993 roku w Whistler był trzeci w supergigancie. Wystąpił także na mistrzostwach świata w Morioce, kończąc rywalizację w zjeździe na ósmym miejscu. W latach 1994-1996 trzy razy z rzędu zajmował trzecie miejsce w klasyfikacji zjazdu. W tym czasie jedenaście razy stawał na podium, w tym 18 grudnia 1993 roku w Val Gardena odniósł swoje pierwsze pucharowe zwycięstwo, wygrywając zjazd. Wygrywał także zjazd 15 stycznia 1994 roku w Kitzbühel, supergiganta 11 grudnia 1994 roku w Tignes i kolejny zjazd 16 grudnia 1995 roku w Val Gardena. Najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 1994/1995, który ukończył na jedenastej pozycji. W lutym 1994 roku wystąpił w zjeździe na igrzyskach olimpijskich w Lillehammer, zajmując czwarte miejsce. Walkę o podium przegrał tam z Kanadyjczykiem Edem Podivinskym o 0,14 s. Brał też udział w rozgrywanych w 1996 roku mistrzostwach świata w Sierra Nevada, gdzie zdobył złoty medal. Wyprzedził tam Włocha Kristiana Ghedinę o 0,27 s i Francuza Luca Alphanda o 0,28 s.

W kolejnych sezonach osiągał słabsze rezultaty. Ostatni raz na podium stanął 15 grudnia 1996 roku w Val d'Isère, gdzie był trzeci w zjeździe. W klasyfikacji generalnej zajął dopiero 33. miejsce, w kolejnych dwóch latach plasując się jeszcze niżej. W lutym 1997 roku wystartował na mistrzostwach świata w Sestriere, ale nie obronił tytułu z Sierra Nevada, zajmując ósme miejsce. Była to ostatnia duża międzynarodowa impreza w jego karierze. Jego karierę definitywnie zakończył wypadek na trasie Streif w Kitzbühel 21 stycznia 1999 roku. W wyniku upadku na trasie złamał prawą kość udową, część kości biodrowej z przemieszczeniem, zerwał więzadła poboczne oraz zapadły mu się płuca[1].

Po zakończeniu kariery sportowej zajął się polityką. Jeszcze w 1999 roku został deputowanym do Rady Narodowej, niższej izby Parlamentu Austrii[2]. Mandat uzyskał z ramienia prawicowej Wolnościowej Partii Austrii, kadencję zakończył w 2002 roku. Obecnie prowadzi hotel w miejscowości Lech.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie Olympic rings without rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
1.Gold medal.svg 9 lutego 1992 Francja Albertville Zjazd 1:50,37 min - -
18. 16 lutego 1992 Francja Albertville Supergigant 1:13,04 min +2,62 s Norwegia Kjetil André Aamodt
4. 13 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Supergigant 1:45,75 min +0,26 s Stany Zjednoczone Tommy Moe

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
7. 27 stycznia 1991 Austria Saalbach Zjazd 1:54,91 min +1,26 s Szwajcaria Franz Heinzer
8. 11 lutego 1993 Japonia Morioka Zjazd 1:32,06 min +1,35 s Szwajcaria Urs Lehmann
1.Gold medal.svg 17 lutego 1996 Hiszpania Sierra Nevada Zjazd 2:00,17 min - -
8. 8 lutego 1997 Włochy Sestriere Zjazd 1:51,11 min +1,14 s Szwajcaria Bruno Kernen

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
3.Bronze medal.svg 28 lutego 1985 Czechosłowacja Jasná Zjazd 1:18,01 min +0,83 s Włochy Giorgio Piantanida
7. 2 marca 1985 Czechosłowacja Jasná Gigant 2:17,55 min +3,06 s Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Robert Žan

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Zwycięstwa w zawodach[edytuj | edytuj kod]

  1. Włochy Val Gardena18 grudnia 1993 (zjazd)
  2. Austria Kitzbühel15 stycznia 1994 (zjazd)
  3. Francja Tignes11 grudnia 1994 (supergigant)
  4. Włochy Val Gardena16 grudnia 1995 (zjazd)
  • 4 zwycięstwa (3 zjazdy i 1 supergigant)

Pozostałe miejsca na podium[edytuj | edytuj kod]

  1. Włochy Val Gardena - 10 grudnia 1988 (zjazd) – 2. miejsce
  2. Kanada Lake Louise - 16 marca 1991 (zjazd) – 3. miejsce
  3. Niemcy Garmisch-Partenkirchen - 11 stycznia 1992 (zjazd) – 2. miejsce
  4. Austria Kitzbühel - 18 stycznia 1992 (zjazd) – 3. miejsce
  5. Stany Zjednoczone Aspen - 14 marca 1992 (zjazd) – 3. miejsce
  6. Włochy Val Gardena - 11 grudnia 1992 (zjazd) – 3. miejsce
  7. Szwajcaria Veysonnaz - 23 lutego 1993 (zjazd) – 2. miejsce
  8. Kanada Whistler - 28 lutego 1993 (supergigant) – 3. miejsce
  9. Stany Zjednoczone Vail - 16 marca 1994 (zjazd) – 3. miejsce
  10. Francja Val d'Isère - 17 grudnia 1994 (zjazd) – 2. miejsce
  11. Austria Kitzbühel - 13 stycznia 1995 (zjazd) – 2. miejsce
  12. Kanada Whistler - 25 lutego 1995 (zjazd) – 3. miejsce
  13. Norwegia Kvitfjell - 11 marca 1995 (zjazd) – 3. miejsce
  14. Stany Zjednoczone Vail - 1 grudnia 1995 (zjazd) – 3. miejsce
  15. Szwajcaria Veysonnaz - 20 stycznia 1996 (zjazd) – 2. miejsce
  16. Francja Val d'Isère - 15 grudnia 1996 (zjazd) – 3. miejsce

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]