Patrycy Przeczytański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Stefan Przeczytański, w zakonie Patrycy od św. Stefana (stąd Patrycy Przeczytański; ur. 1 sierpnia 1750 w województwie bracławskim, zm. 28 stycznia 1817 w Warszawie) – zakonnik w zakonie pijarów, filozof, matematyk i kaznodzieja. Urodzony w rodzinie drobnoszlacheckiej, syn Jana[1]. Studiował filozofię w seminarium dla kleryków w Międzyrzeczu Koreckim. Pracował jako nauczyciel kolejno w Łukowie, Złoczowie, Warszawie, Międzyrzeczu Koreckim, Łomży, ponownie w Warszawie, a następnie w Piotrkowie (Trybunalskim). Nauczał w zakresie syntaktyki, poetyki, retoryki, logiki, matematyki i fizyki[2].

Autor kazań – „Kazania adwentowe i dwoiste postne” wydane w roku 1815, „Kazania niedzielne i postne” (1821), „Kazania na uroczystości Pańskie i Nayświętszey Maryi Panny” (1821), „Kazania na uroczystości świętych Pańskich” (1822) oraz „Kazania przygodne i pogrzebowe” (1822) – oraz traktatu pt. „Logika, czyli sztuka rozumowania”[2].

Zmarł 28 stycznia 1817 w Warszawie. Nabożeństwo pogrzebowe odbyło się w kościele pijarskim przy ul. Długiej, gdzie też został pochowany, a po przejęciu kościoła na cerkiew w roku 1834 zwłoki jego przeniesiono do zbiorowej mogiły pijarów pod drogą na Powązkach[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Stefan Przeczytański [w:] Internetowy Polski Słownik Biograficzny.
  2. a b M. Skoczylas, Czytajmy dzieła polskich filozofów [w:] Stefan (Patrycy) Przeczytański, Władysław Biegański, Jutrzenka, Pismo Polaków w Republice Mołdawii, 2019, 1-2:26-27.