Paul Lemerle

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Paul Lemerle (ur. 22 kwietnia 1903 w Paryżu; zm. 17 lipca 1989 w Paryżu) – francuski historyk, mediewista, bizantynolog.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył École française w Atenach. Studiował w Dijon. Doktorat w 1945. Następnie zatrudniony w Ecole Pratique des Hautes Etudes (1947–1968), na Sorbonie (1958–1967) oraz w Collège de France (1967–1973). Pełnił funkcję prezesa Association Internationale des Etudes Byzantines.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Histoire de Byzance, 1960.
  • Philippes et la Macédoine orientale à l'époque chrétienne et byzantine, 1945.
  • Le premier humanisme byzantin, 1971.
  • The agrarian history of Byzantium from the origins to the twelfth century, 1979.
  • Byzantine humanism, the first phase, 1986.
  • Cinq études sur le XIe siècle Byzantin, 1977.
  • Essais sur le monde byzantin, 1980.
  • A history of Byzantium, 1964.
  • Le monde de Byzance, 1978.
  • Les plus anciens recueils des miracles de Saint Démétrius et la pénétration des Slaves dans les Balkans, 1979.
  • Le style byzantin, 1943.
  • L' émirat d'Aydin, Byzance et l'Occident, 1957.
  • Élèves et professeurs à Constantinople au Xe siècle, 1969.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]