Paul Prosper Henrys

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Paul Prosper Henrys
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 13 marca 1862
Neufchâteau
Data i miejsce śmierci 6 listopada 1943
Paryż

Paul Prosper Henrys (ur. 13 marca 1862 roku w Neufchâteau, zm. 11 listopada 1943 roku w Paryżu) – generał broni armii francuskiej, dowódca armii francuskiej na wschodzie od 1917 roku do końca wojny, szef Francuskiej Misji Wojskowej w Polsce od kwietnia 1919 roku do października 1920 roku.

Zajęcie lotniska w Toruniu - gen. Haller i gen. Henrys ze sztabami; styczeń 1920

W 1884 roku ukończył École spéciale militaire de Saint-Cyr, jako oficer kawalerii przebywał w Afryce Północnej. Pułkownik w 1910 roku. W czasie I wojny światowej był generałem brygady, generał dywizji w listopadzie 1914 roku.

Rada Dziesięciu postanowiła, że będzie dowódcą i szefem sztabu armii polskiej. Generał po przybyciu do Polski uznał to za niemożliwe. Pomyślnie ułożył stosunki z Józefem Piłsudskim. Od czerwca do lipca 1919 roku dowodził Frontem Zachodnim.

W 1922 roku był odznaczony Orderem Virtuti Militari V. klasy[1].

Pochowany u Inwalidów w Paryżu.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Encyklopedja Wojskowa, t. III, Warszawa 1933, s. 325.
  • Stanisław Jan Rostworowski, Listy z wojny polsko-bolszewickiej 1918-1920, Warszawa-Kraków 2015, s. 168.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych 1922, R.3 Nr 1, s. 11.