Paul Stroop

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Paul D. Stroop
ilustracja
Vice Admiral Vice Admiral
Data i miejsce urodzenia 30 października 1904
Zanesville, Ohio
Data i miejsce śmierci 17 maja 1995
Coronado, Kalifornia
Przebieg służby
Lata służby 1926–1965
Siły zbrojne US Navy
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
wojna koreańska
Odznaczenia
Legia Zasługi (USA)

Paul David Stroop (ur. 30 października 1904 w Zanesville, zm. 17 maja 1995 w Coronado) – amerykański wojskowy, wiceadmirał United States Navy, lotnik morski, uczestnik II wojny światowej i wojny koreańskiej, szef Bureau of Naval Weapons w latach 1959–1962 oraz sił powietrznych Floty Pacyfiku w latach 1962–1965. Olimpijczyk z 1928 roku.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Paul D. Stroop ukończył Akademię Marynarki Wojennej w 1926 roku. Służył na pokładzie pancernika "Arkansas", w Washington Navy Yard oraz bazie sił powietrznych marynarki w Hampton Roads. W 1928 roku wszedł w skład reprezentacji gimnastycznej na Igrzyska Olimpijskie w Amsterdamie. Rok później ukończył kurs pilotażu. Po odbyciu studiów podyplomowych na Akademii Marynarki Wojennej, służył w dywizjonach bombowców pokładowych na lotniskowcach "Ranger" i "Lexington" oraz jako pilot wodnosamolotu pokładowego krążownika "Portland". Brał udział w bitwie na Morzu Koralowym, zakończonej zatopieniem Lady Lex.

Od lutego 1944 roku był oficerem sztabowym admirała Kinga, uczestniczył w konferencjach w Québecu, na Malcie, w Jałcie i w Poczdamie. Był odznaczony Legią Zasługi.

W latach 1945–1946 dowodził Piątą Flotą na zachodnim Pacyfiku. W czasie wojny koreańskiej dowodził lotniskowcem "Princeton", otrzymując po raz drugi Legion of Merit. W 1952 roku awansował do stopnia kontradmirała (Rear Admiral). W 1959 roku został szefem nowo utworzonego Bureau of Naval Weapons. W 1962 roku, w stopniu wiceadmirała (Vice Admiral), objął dowodzenie siłami powietrznymi Floty Pacyfiku. Pozostawał na tym stanowisku do przejścia w stan spoczynku w 1965 roku. Na emeryturze pracował jako konsultant w Ryan Aeronautical Company w San Diego.

Był dwukrotnie żonaty, miał dwóch synów i dwie córki. Zmarł w 1995 roku w Coronado Hospital w Coronado w Kalifornii.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]