Paweł Kopocz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Karykatura z 1931 r.

Paweł Kopocz (ur. 9 czerwca 1898 w Starej Wsi k. Pszczyny, zm. 1971 w KatowicachLigocie) – śląski adwokat i działacz polityczny, poseł do Sejmu Śląskiego (1930) i na Sejm RP (1930–1935).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Po ukończeniu gimnazjum w Bytomiu studiował prawo i ekonomię na uczelniach we Wrocławiu i Poznaniu (tytuł magistra uzyskał w w 1923). W latach 1917–1918 walczył w armii niemieckiej na frontach francuskim i tureckim.

Uczestniczył w trzech powstaniach śląskich, kierował również akcją plebiscytową w powiecie Strzelce Opolskie.

Po podziale Śląska w 1922 pracował jako sędzia grodzki w Katowicach. W 1926 otworzył własną kancelarię adwokacką.

Politycznie związany z chadecją. Z jej ramienia sprawował mandat radnego w Katowicach i posła na II Sejm Śląski w 1930. W 1930 wybrano go do Sejmu w Warszawie, mandat posła sprawował do 1935.

Po 1939 przebywał na emigracji w Wielkiej Brytanii. Zamieszkał w Londynie. W 1968 zdecydował się na powrót do Polski, osiadł w Katowicach, gdzie po trzech latach zmarł.


Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • red. naukowa Jacek Majchrowski, "Kto był kim w II Rzeczypospolitej", Warszawa 1994
  • Małgorzata Smogorzewska, "Posłowie i senatorowie Rzeczypospolitej Polskiej 1919-1939. Słownik biograficzny - tom III: K-Ł", red. Andrzej Krzysztof Kunert, Warszawa 2002
  • Henryk Rechowicz, "Sejm Śląski 1922-39", Katowice 1971