Paweł Kulesza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Paweł Józef Kulesza
Kraj działania  Polska
Data urodzenia 19 marca 1955
profesor, doktor habilitowany nauk chemicznych
Specjalność: elektrochemia, chemia nieorganiczna i analityczna
Doktorat 1983 – nauki chemiczne
Habilitacja 1993 – chemia
Profesura 2000
Odznaczenia
Medal Złoty za Długoletnią Służbę

Paweł Józef Kulesza (ur. 19 marca 1955[1]) – polski profesor nauk chemicznych. Specjalizuje się w zagadnieniach z zakresu elektrochemii oraz chemii nieorganicznej i analitycznej[1][2]. Członek korespondent Polskiej Akademii Nauk od 2013 roku[1]. Pracownik Wydziału Chemii Uniwersytetu Warszawskiego[1][2], były wykładowca Wydziału Inżynierii Produkcji i Technologii Materiałów Politechniki Częstochowskiej[2]. Zasiada w Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów[2]

Doktoryzował się w 1983 roku[1], habilitację uzyskał dziesięć lat później na Wydziale Chemii UW pisząc pracę naukową zatytułowaną "Elektrody modyfikowane warstwami stałych wielocentrowych związków nieorganicznych posiadających właściwości redoks"[2]. Tytuł profesora nauk chemicznych nadano mu w 2000 roku[1][2].

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Uhonorowany m.in.[1]:

  • Subsydium Profesorskim "Mistrz Fundacji Nauki Polskiej" (kilkakrotnie, w latach 2009-2012),
  • Nagrodą im. Wojciecha Świętosławskiego (2002),
  • Nagrodą im. Arkadiusza Piekary (1998),
  • Nagrodą im. Wiktora Kemuli (1997),
  • Nagrodą Polskiego Towarzystwa Chemicznego dla Młodego Naukowca (1989),
  • Złotym Medalem za Długoletnią Służbę (2010)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g Paweł Kulesza, [w:] Członkowie Polskiej Akademii Nauk [online], PAN.
  2. a b c d e f Prof. dr hab. czł. rzecz. PAN Paweł Józef Kulesza, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [online] [dostęp 2020-05-14].