Paweł Miller (podpułkownik)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Paweł Miller
podpułkownik podpułkownik
Data urodzenia 16 grudnia 1921
Data śmierci 14 grudnia 1992
Przebieg służby
Siły zbrojne Orzeł LWP.jpg ludowe Wojsko Polskie
Jednostki 26 Pułk Piechoty,
34 Budziszyński Pułk Piechoty
Stanowiska komendant WKR
Główne wojny i bitwy II wojna światowa (front wschodni)
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Złoty Krzyż Zasługi Krzyż Walecznych (1943–1989)
Odznaka „Zasłużony dla Sanoka”

Paweł Miller (ur. 16 grudnia 1921, zm. 14 grudnia 1992) – podpułkownik Ludowego Wojska Polskiego.

Nagrobek Pawła i Anny Millerów

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Uczestniczył w walkach II wojny światowej. W maju 1943 został powołany do Armii Czerwonej[1]. W jej szeregach w stopniu starszego sierżanta gwardii był dowódcą plutonu. Na froncie wschodnim brał udział w walkach m.in. na pograniczu radziecko-litewskim. W trakcie oblężenia Królewca wraz z ok. 30 innymi Polakami został odkomenderowany do Lublina i przydzielony do 26 pułku piechoty Ludowego Wojska Polskiego. Ukończył oficerską szkołę piechoty. W stopniu podporucznika został przydzielony do 34 pułku piechoty. U kresu wojny w 1945 przebywał na obszarze czechosłowackim.

Po zakończeniu wojny wraz z 34 pułkiem piechoty przeszedł do miejsca garnizonowania w Sanoku. Uczestniczył w walkach przeciwko oddziałom UPA do września 1947 oraz brał udział w zabezpieczaniu referendum ludowego w 1946. W późniejszych latach sprawował stanowisko komendanta Wojskowej Komendy Rejonowej w Sanoku i w Jaśle. W grudniu 1960 został przeniesiony do rezerwy. Dosłużył stopnia podpułkownika rezerwy.

Działał w Związku Bojowników o Wolność i Demokrację, pełnił funkcję wiceprzewodniczącego zarządu miejsko-gminnego Koła ZBoWiD w Sanoku[2]. W październiku 1989 zasiadł w Zarządzie Wojewódzkim ZBoWiD w Krośnie[3]. Został członkiem zarządu Klubu Byłych Żołnierzy Armii Radzieckiej. W Sanoku działał w Samorządzie Mieszkańców i w ramach Miejskiej Rady Patriotycznego Ruchu Odrodzenia Narodowego (PRON).

Paweł Miller i jego żona Anna (1919-2009) zostali pochowani w grobowcu rodzinnym na Cmentarzu Centralnym w Sanoku. W grobowcu obok został pochowany Mikołaj Kogut, kapitan Ludowego Wojska Polskiego.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Józef Ząbkiewicz. Kroczyli drogami zwycięstwa. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 4, Nr 13 (412) z 1-10 maja 1987. 
  2. Dzień Metalowca – branżowe święto pracowników SFA. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 1, nr 12 (375) z 20-30 kwietnia 1986. 
  3. Wysoka ocena sanockich kombatantów. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 1, Nr 30 (501) z 1-10 listopada 1989. 
  4. Bojowe ordery i odznaczenia na piersiach sanoczan. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 1, nr 26 (497) z 20-30 września 1989. 
  5. Arnold Andrunik: Rozwój i działalność Związku Bojowników o Wolność i Demokrację na Ziemi Sanockiej w latach 1949-1984. Sanok: 1986, s. 283.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]