Paweł Muchowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Paweł Muchowski (ur. 22 marca 1781 w Krasnymstawie, zm. 13 maja 1862) – polski wojskowy, generał powstania listopadowego.

Walczył w insurekcji kościuszkowskiej, potem w wojnach napoleońskich. W 1808 został odznaczony Złotym Krzyżem Orderu Virtuti Militari.

W 1814 za obronę Soissons otrzymał krzyż oficerski orderu Legii Honorowej[1]. Posiadał też Order Cesarski Zjednoczenia[2]. Po abdykacji Napoleona wstąpił do armii Królestwa Kongresowego, dochodząc do stopnia podpułkownika.

26 lipca 1831 awansowany na generała brygady, od 28 września 1831 do 5 października 1831 był dowódcą 1 Dywizji Piechoty (po objęciu naczelnego dowództwa powstania przez Macieja Rybińskiego). Po upadku powstania przez pewien czas chorował, potem złożył przysięgę wierności i pozostawał w armii do 1833.

Pochowany na cmentarzu cywilnym na Powązkach, w kwaterze 18-5.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tomasz Stańczyk: Kawalerowie gwiaździstego krzyża. historia.uwazamrze.pl. s. 4. [dostęp 2016-10-23].
  2. Stanisław Łoza. Dwa ordery. „Żołnierz Polski”. Nr 13-14 (345-6). Rok V. 1923. s. 20-21. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]