Paweł Popiel (1733–1809)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy kasztelana. Zobacz też: Inne osoby o tym imieniu i nazwisku.
Paweł Popiel Chościak
Ilustracja
Portret Pawła Popiela ze zbiorów Muzeum Narodowego w Kielcach
Herb
Sulima
Rodzina Popielowie herbu Sulima
Data urodzenia 1733
Data śmierci 28 maja 1809
Ojciec Konstanty Popiel
Matka Marianna z Piegłowskich
Żona

Konstancja Komorowska

Dzieci

Onufry Popiel
Konstanty

Odznaczenia
Order Orła Białego Order Świętego Stanisława (Rzeczpospolita Obojga Narodów)

Paweł Popiel Chościak herbu Sulima (ur. 1733, zm. 28 maja 1809) – kasztelan sandomierski od 1784, kasztelan małogojski w latach 1777–1784, chorąży wiślicki w latach 1765–1777, stolnik wiślicki w latach 1760–1765, rotmistrz wojsk koronnych w latach 1773–1789, chorąży chorągwi pancernej królewicza Fryderyka Krystiana Wettyna w 1762 roku.

Syn Konstantego, ojciec Onufrego i Konstantego. Członek konfederacji Andrzeja Mokronowskiego i poseł na sejm 1776 roku z województwa sandomierskiego[1]. Był konsyliarzem Rady Nieustającej w latach 1777–1788. Członek Departamentu Wojskowego Rady Nieustającej w 1779 roku[2]. Zasiadał w Asesorii Koronnej, w Komisji Skarbowej Koronnej[3], Komisji Kruszcowej. W czasie konfederacji barskiej zachował postawę regalistyczną. Był członkiem konfederacji Sejmu Czteroletniego[4].

W 1780 roku odznaczony Orderem Orła Białego, w 1775 roku został kawalerem Orderu Świętego Stanisława. Pochowany został w Kunowie, w kościele parafialnym Chocimowa.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Volumina Legum, t. VIII, Petersburg 1860, s. 528.
  2. KALENDARZ polityczny dla Królestwa Polskiego y Wielkiego Xięstwa Litewskiego na rok pański 1779. w Warszawie, Nakładem y drukiem Michała Groella Księgarza Nadwornego J.K.Mci., [b.n.s]
  3. Volumina Legum, t. IX, Kraków 1889, s. 4.
  4. Kalendarzyk narodowy y obcy na rok ... 1792. ..., Warszawa 1791, s. 310.