Paweł Weszpiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Paweł E. Weszpiński (ur. 1971 w Warszawie) – polski geograf, kartograf, historyk kartografii, varsavianista[1], specjalista w zakresie toponimii Warszawy, historyk harcerstwa, harcmistrz.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent Wydziału Geografii i Studiów Regionalnych Uniwersytetu Warszawskiego. Uzyskał stopień doktora nauk o Ziemi w zakresie geografii na podstawie rozprawy pt. Dzieje i analiza dawnych planów Warszawy, napisanej pod kierunkiem prof. Jacka Pasławskiego.

W latach 1996–2013 pracował w Archiwum Państwowym m.st. Warszawy (w Oddziale Kartografii, a następnie po reorganizacji – w Oddziale Opracowania Zasobu). Od 2013 kustosz w Dziale Opracowania Zbiorów Muzeum Warszawy[1], kurator Gabinetu Planów i Map Warszawy w tym muzeum[2].

Od 2007 członek Zespołu Nazewnictwa Miejskiego – eksperckiego grona doradczego, powołanego przez Prezydenta m.st. Warszawy, zajmującego się opiniowaniem wniosków i propozycji dotyczących nazewnictwa na obszarze miasta. Od 2019 przewodniczący Zespołu[3].

Od 2010 jest członkiem Zespołu Historii Kartografii przy Instytucie Historii Nauki Polskiej Akademii Nauk. Był organizatorem ogólnopolskich konferencji historyków kartografii[1]. Członek Zarządu Towarzystwa Lindleyowskiego „Societas Lindleiana”[4], członek Oddziału Kartograficznego Polskiego Towarzystwa Geograficznego[5].

Popularyzator wiedzy o dawnej kartografii Warszawy, autor wykładów, inicjator i współtwórca wystaw zbiorów kartograficznych i ikonograficznych (m.in. na corocznych Piknikach Naukowych). Autor licznych publikacji o dawnych planach i mapach miasta (w tym książek z serii „Ze zbiorów kartograficznych Muzeum Warszawy”) oraz map z dziejów miasta (m.in. opracowań kartograficznych dotyczących przemieszczania się nazw miejscowych, warunków życia w getcie warszawskim[1][6]).

Instruktor harcerski w stopniu harcmistrza, członek Związku Harcerstwa Polskiego od 1980 – był drużynowym, przewodniczącym kręgu akademickiego, namiestnikiem wędrownicznym hufca i członkiem komendy Chorągwi Stołecznej ZHP, współorganizatorem kursów instruktorskich, twórcą i organizatorem 9 edycji Ogólnopolskiego Przeglądu Piosenki "Bumerang". W 1995–1999 komendant Hufca Warszawa-Żoliborz, obecnie przewodniczący sądu harcerskiego hufca i wiceprzewodniczący hufcowej komisji stopni instruktorskich, od 2006 członek sądu harcerskiego chorągwi[7][8]. Autor artykułów w miesięczniku ZHP „Czuwaj”, odznaczony Medalem Pamiątkowym XXV-lecia tego czasopisma. Członek zespołu Działu Naukowo-Badawczego Muzeum Harcerstwa w Warszawie, redaktor naczelny Rocznika Naukowego „Harcerstwo”[9].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Paweł E. Weszpiński. W: Zespół Historii Kartografii [on-line]. Instytut Historii Nauki PAN imienia Ludwika i Aleksandra Birkenmajerów. [dostęp 2018-09-19].
  2. Dr Paweł E. Weszpiński. Muzeum Warszawy. [dostęp 2018-09-19].
  3. Jarosław Osowski. Obronili Krowią, przywrócili Kłopot. „Gazeta Stołeczna”, s. 5, 2–3 marca 2019. 
  4. O nas. Societas Lindleiana. [dostęp 2018-09-19].
  5. Władze Oddziału Kartograficznego PTG. Oddział Kartograficzny Polskiego Towarzystwa Geograficznego. [dostęp 2018-09-19].
  6. Paweł Weszpiński. Kartograficzny obraz elementów niematerialnych w mieście na przykładzie planów Warszawy od 1641 roku do końca XIX wieku. „Polish Cartographical Review”. 1, s. 21–31, 2018. [dostęp 2018-09-19]. 
  7. Adam Czetwertyński, Andrzej Rzuchowski: Historia Chorągwi Stołecznej Związku Harcerstwa Polskiego w latach 1956–2010 kadencjami pisana: zbiór podstawowych dokumentów. T. II. Warszawa: Komisja Historyczna Chorągwi Stołecznej ZHP, 2012, s. 393. ISBN 978-83-61718-20-8. OCLC 823706924. (pol.)
  8. hm. Paweł E. Weszpiński HR - wiceprzewodniczący KSI. Hufiec ZHP Warszawa-Żoliborz. [dostęp 2018-09-20].
  9. Kadra Muzeum. W: O muzeum [on-line]. Muzeum Harcerstwa. [dostęp 2018-09-19].