Paweł Wołoszyn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Paweł Wołoszyn

Paweł Wołoszyn (biał. Павал Валошын; ur. 28 czerwca 1891 w Harkawiczach, zm. 1937 w Mińsku) – białoruski działacz polityczny, w latach 1923–1927 poseł na Sejm I kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Po ukończeniu szkoły podstawowej pracował na poczcie jako telegrafista. W latach 1913–1917 odbywał służbę w wojsku rosyjskim. Później został eserowcem, czyli członkiem Partii Socjalistów Rewolucjonistów, następnie Białoruskiej Partii Socjaldemokratycznej.

W latach 1923–1927 sprawował mandat posła na Sejm wybranego z listy Bloku Mniejszości Narodowych. Współzałożyciel (1925) i członek KC Białoruskiej Włościańsko-Robotniczej Hromady i jej aktywny działacz, zdobył popularność jako mówca wiecowy. Od 1926 równolegle członek Komunistycznej Partii Zachodniej Białorusi. W 1927 został aresztowany i skazany w procesie Hromady na 12 lat więzienia. W drodze wymiany więźniów politycznych od 1932 w ZSRR, aresztowany w 1933, a następnie w 1937 stracony w mińskim więzieniu.


Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  •  ?