Paweł Wojas

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Paweł Wojas
Data i miejsce urodzenia 19 kwietnia 1905
Bogumin
Data i miejsce śmierci 6 września 1978
Warszawa
I sekr. KW PPR w Olsztynie
Okres od 1948
do 1950
I sekr. KW PZPR w Łodzi
Okres od 1950
I sekr. KW PZPR w Lublinie
Okres od 1953
do 1955
Kier. Biura Sekretariatu KC PZPR
Okres od 1955
I sekr. KW PZPR w Opolu
Okres od 1956
do 1966
Odznaczenia
Order Budowniczych Polski Ludowej (1949–1960) Order Sztandaru Pracy I klasy Order Sztandaru Pracy I klasy Order Krzyża Grunwaldu III klasy Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Złoty Krzyż Zasługi
Grób Pawła Wojasa na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach

Paweł Wojas ps. „Roman” (ur. 19 kwietnia 1905 w Boguminie, zm. 6 września 1978 w Warszawie) – polski polityk, poseł na Sejm Ustawodawczy (1947–1952) i działacz partyjny.

Syn hutnika. W latach 1929-1938 członek KPP. W okresie międzywojennym wielokrotnie aresztowany. Uczestnik kampanii wrześniowej. Po ucieczce z niewoli przedostał się do Lwowa, gdzie przeszedł szkolenie wojskowe. Następnie w latach 1942-1948 członek PPR, a po zjednoczeniu 15 grudnia 1948 członek PZPR. Oficer Gwardii i Armii Ludowej, którymi dowodził w Okręgu Warszawa Prawa Podmiejska. Uczestnik Powstania Warszawskiego w czasie którego był kontuzjowany podczas ataku niemieckiego na siedzibę sztabu warszawskiego AL. Od grudnia 1944 r. dowódca 9 okręgu AL[1].

W marcu 1945 skierowano go na Górny Śląsk do pracy w związkach zawodowych, a następnie objął stanowisko sekretarza generalnego Związku Zawodowego Górników. W 1945 członek KW PPR w Katowicach. 21 grudnia 1948 Paweł Wojas został I sekretarzem KW PPR w Olsztynie, 12 kwietnia 1950 I sekretarz KW PZPR w Łodzi. W latach 1950–1953 pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Centralnej Rady Związków Zawodowych. Członek prezydium Zarządu Głównego Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej w 1952 roku[2]. 23 października 1953 został I sekretarzem KW PZPR w Lublinie, gdzie pracował do 9 lutego 1955. 17 marca 1954 wybrany na członka KC PZPR. W 1955 Wojas został przeniesiony do pracy w KC PZPR, gdzie pełnił funkcję zastępcy kierownika Wydziału Organizacyjnego (dwukrotnie – 1955, 1955-1956), a także był kierownikiem Biura Sekretariatu KC (1955). W latach 1956-1966 I sekretarz KW PZPR w Opolu. W 1967 sprawował funkcję wiceprzewodniczącego Centralnej Komisji Kontroli Partyjnej[3]. Pochowany na wojskowych Powązkach (kwatera B4 rząd Tuje nr grobu 8)[4].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Archiwum Państwowe w Opolu, Zespół KW PZPR w Opolu, sygn. 7862
  • Leksykon Historii Polski, Wiedza Powszechna Warszawa 1995
  • Włodzimierz Janowski, Aleksander Kochański: Informator o strukturze i obsadzie personalnej centralnego aparatu PZPR, 1948-1990, Instytut Studiów Politycznych PAN Warszawa 2000, 166 s., ​ISBN 83-88490-03-6​.
  • M. Patelski: Sekretarz „poczciwy” – Paweł Wojas. Oni rządzili Opolszczyzną, Indeks 2010, nr 9-10, s. 73-76
  • Praca zbiorowa: Czas wielkiej próby. Wspomnienia bojowników o Ojczyznę Ludową 1939-1945. Warszawa: Książka i Wiedza, 1969.