Pawieł Aleksandrow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pawieł Siergiejewicz Aleksandrow
ilustracja
Data urodzenia 25 kwietnia?/7 maja 1896
Specjalność: matematyka
Alma Mater Uniwersytet Moskiewski
Instytucja Rosyjska Akademia Nauk
Odznaczenia
Order Lenina Order Lenina Order Lenina Order Lenina Order Lenina Order Lenina Order Rewolucji Październikowej Order Czerwonego Sztandaru Pracy

Pawieł Siergiejewicz Aleksandrow (ros. Павел Сергеевич Александров, ur. 25 kwietnia?/7 maja 1896 w Bogorodsku, zm. 16 listopada 1982 w Moskwie) – rosyjski matematyk znany za wkład w rozwój topologii i teorii mnogości. Autor około 300 publikacji naukowych, członek Rosyjskiej Akademii Nauk (od 1953) i wielu akademii zagranicznych, włączając w to Polską Akademię Nauk.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1913 rozpoczął studia na Uniwersytecie Moskiewskim i wkrótce zaczął brać udział w spotkaniach seminarium prowadzonego przez Dmitrija Jegorowa. W 1915 udowodnił swoje pierwsze ważne twierdzenie:

Każdy nieprzeliczalny zbiór borelowski na prostej zawiera podzbiór doskonały.

W tym samym roku doktoryzował się (jego promotorami byli Dmitrij Jegorow i Nikołaj Łuzin).

W 1920/21 pracował na uniwersytecie w Smoleńsku, a od 1921 na Uniwersytecie Moskiewskim. W latach 1923–1932 każde lato spędzał na Uniwersytecie w Getyndze współpracując z Davidem Hilbertem, Heinzem Hopfem i Emmy Noether.

Został odznaczony m.in. sześciokrotnie Orderem Lenina, Orderem Rewolucji Październikowej i Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]