Pelagia Gdeczyk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pelagia Gdeczyk, autoportret fotograficzny

Pelagia Gdeczyk z d. Eitner (ur. 21 grudnia 1852 w Popowicach pod Inowrocławiem, zm. 1 sierpnia 1930 w Gnieźnie) – polska fotografka, która przez czterdzieści dwa lata prowadziła zakład fotograficzny w Gnieźnie.

Wiedzę z zakresu fotografii zdobyła w zakładach w Poznaniu: Balbiny Mirskiej (w 1878 roku) oraz Eufemii i Anieli Rivoli (w latach 1878-1879). Własne atelier otworzyła 31 maja 1879 roku w Gnieźnie, w budynku na rogu obecnych ulic Mieszka 34 i Mickiewicza (wówczas: Hornej 32 i Nowej). Od 1900 roku zakład prowadziła przy ul. Mickiewicza 6 (wówczas Nowej 6), a zapewne około 1903-1904 otworzyła filię we Wrześni (w 1909 roku przekazała ją mężowi). Z działalności zawodowej wycofała się po czterdziestu dwóch latach, w roku 1921, a zakład sprzedała Aleksandrowi Tchorżowi.

Wykonywała zdjęcia portretowe, ale fotografowała także widoki oraz zabytki Gniezna i Trzemeszna. W 1884 roku otrzymała specjalną premię na wystawie przemysłowej w Pleszewie.

Działała także społecznie, w 1918 roku reprezentując Gniezno na Sejmie Dzielnicowym w Poznaniu. Udzielała się także w Deputacji dla Spraw Ubogich i Stowarzyszeniu Wincentego à Paulo.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Elżbieta Kowalska. Gnieźnieńskie zakłady fotograficzne w latach 1853-1919. „Gniezno. Materiały historyczne”. 4, s. 138, 154-155, 1995.