Percy Treite

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Percy Treite
SS-Hauptsturmführer SS-Hauptsturmführer
Data i miejsce urodzenia 10 września 1911
Berlin
Data i miejsce śmierci 8 kwietnia 1947
Hamburg
Przebieg służby
Lata służby 1943–1945
Jednostki III Rzesza SS
Stanowiska lekarz w Ravensbrück

Percy Treite (Percival Treite) (ur. 10 września 1911, zm. 8 kwietnia 1947) – zbrodniarz hitlerowski, lekarz SS w obozie koncentracyjnym Ravensbrück oraz SS-Hauptsturmführer.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był Anglikiem z pochodzenia. Do 1943 władze niemieckie uważały go za antynazistę, dlatego był on niepokojony przez reżim. Z wykształcenia lekarz-ginekolog, napisał 10 prac w tej dziedzinie, które były drukowane w czasopismach fachowych. Po wysłaniu swojej rodziny do Szwajcarii Treite nagle wstąpił do SS.

Od września 1943 do momentu wyzwolenia obozu przez aliantów był młodszym lekarzem obozowym w Ravensbrück[1]. Osobowość jego była niejasna i skomplikowana, był rozmyślnie okrutny[1]. Treite przeprowadzał eksperymenty pseudomedyczne na więźniarkach Ravensbrück oraz zajmował się zabijaniem chorych na gruźlicę (mordując zastrzykami w serce lub kierując do obozu zagłady Majdanek).

Dodatkowo obciąża go fakt eksterminacji rzekomo chorych umysłowo, zajmujących jeden z bloków obozowych. W maleńkiej izbie stłoczono wówczas ok. 60 półnagich kobiet. Większość z nich nie była chora umysłowo. Nie mogły one ani usiąść, ani tym bardziej się położyć. Zamknięte dniem i nocą, nie miały prawa wychodzenia pod żadnym pozorem. Często biły się ze sobą i pewnego ranka znaleziono 4 zaduszone w ciągu nocy. Dzień później Treite rozkazał zabić 10 najbardziej szalonych, by zrobić miejsce dla nowo przybywających. Oprócz tego Treite zabronił udzielania opieki medycznej starym kobietom niezdolnym do pracy.

Po wojnie stanął przed Brytyjskim Trybunałem Wojskowym w Hamburgu jako jeden z oskarżonych w pierwszym procesie załogi Ravensbrück[2]. W lutym 1947 skazany został na karę śmierci. Percy Treite uniknął stryczka, popełniając samobójstwo[2] w kwietniu 1947 (wyroki wykonano dopiero w maju tego roku).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Lord Russell of Liverpool, Edward Frederick Langley Russell: The Scourge of the Swastika: A History of Nazi War Crimes During World War II. Skyhorse Publishing Inc., 2008, s. 219. ISBN 1-60239-281-1. [dostęp 2010-09-11]. (ang.)Sprawdź autora:1. Polski przekład Pod biczem swastyki. Krótka historia hitlerowskich zbrodni wojennych Warszawa 1956 i późniejsze wydania.
  2. a b Patricia Heberer, Jürgen Matthäus: Atrocities on trial: historical perspectives on the politics of prosecuting war crimes. U of Nebraska Press, 2008, s. 145. ISBN 0-8032-1084-1. [dostęp 2010-09-11]. (ang.)