Perfect (zespół muzyczny)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Perfect
Ilustracja
Spotkanie zespołu Perfect z fanami w EMPiK-u (od lewej: Dariusz Kozakiewicz, Grzegorz Markowski, Piotr Urbanek, Piotr Szkudelski)
Rok założenia 1980[1]
Rok rozwiązania 2020
Pochodzenie Warszawa
Gatunek rock
Aktywność 1980–1983
1987
1989–1992
1993–2020[2]
Wydawnictwo muzyczne Universal Music Polska
Powiązania Patrycja Markowska
Skład
Grzegorz Markowski, Dariusz Kozakiewicz, Piotr Urbanek, Jacek Krzaklewski, Piotr Szkudelski
Byli członkowie
Zbigniew Hołdys, Zdzisław Zawadzki, Basia Trzetrzelewska, Andrzej Urny, Ryszard Sygitowicz, Andrzej Nowicki, Wojciech Morawski, Paweł Tabaka, Ewa Konarzewska, Mieczysław Jurecki, Krzysztof Patocki, Sławomir Puchała
Współpracownicy
Bogdan Olewicz (1980–2014, 2020)
Strona internetowa

Perfect – polski zespół muzyczny wykonujący muzykę rockową, założony w 1980[3]. Największą popularnością cieszył się do rozwiązania w 1983. Z tego okresu pochodzą największe przeboje grupy, m.in. „Nie płacz Ewka”, „Chcemy być sobą”, „Ale wkoło jest wesoło”, „Niewiele ci mogę dać”, „Autobiografia”. W 1993 reaktywował się (bez udziału współzałożyciela i autora większości kompozycji Zbigniewa Hołdysa) i zakończył działalność w 2020[4][5].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Początki (1977–1980)[edytuj | edytuj kod]

Choć za oficjalną datę założenia grupy uważa się rok 1980, jego początki sięgają przełomu 1977 i 1978. Grupa powstała w Warszawie z inicjatywy perkusisty Wojciecha Morawskiego, gitarzysty basowego Zdzisława Zawadzkiego (obaj poprzednio byli członkami grupy Breakout), wokalistek Ewy Konarzewskiej i Barbary Trzetrzelewskiej (dawniej Alibabki). Zespół wykonywał covery utworów popowych, grał w warszawskich lokalach rozrywkowych, towarzyszył znanym gwiazdom, m.in. Annie Jantar i Halinie Frąckowiak. Latem 1978 do formacji dołączył Zbigniew Hołdys, który już wkrótce napisał kilka utworów, m.in. „Co się stało z Magdą K.”, „Jego nie ma”, „Nie ma mogiły rock and rolla”. Wraz z końcem roku, zespół nawiązał współpracę z klawiszowcem Pawłem Tabaką[6][7]. Pierwszą nieoficjalną nazwą grupy, zaproponowaną przez Tabakę, była Perfect Super Show and Disco Band. Pochodziła od Christine Perfect-McVie, która w zespole Fleetwood Mac śpiewała i grała na instrumentach klawiszowych[8]. W ankiecie pisma Non Stop Perfect został uznany za debiut roku 1978, a utwór „Jego nie ma” za najlepszy utwór rockowy[9].

Grupa wyruszyła w kilkumiesięczną trasę koncertową po Stanach Zjednoczonych, gdzie występowała w polonijnych klubach nocnych i dzielnicach Chicago. Po powrocie do kraju Hołdys rozwiązał współpracę z Konarzewską i Trzetrzelewską[10], następnie z zespołem pożegnali się Tabaka i Morawski – ten drugi przeszedł do Porter Band.

Lata 80. XX wieku[edytuj | edytuj kod]

W 1980 zespół zasilili dwaj warszawscy muzycy: gitarzysta Ryszard Sygitowicz oraz perkusista Piotr Szkudelski, obaj grający wcześniej z Hołdysem w grupie Dzikie Dziecko. Niedługo potem z grupą związał się wokalista Grzegorz Markowski, mający za sobą występy w zespole wokalnym Victoria Singers, na którego łamach powstała formacja Vox. Pierwszy koncert w składzie: Hołdys, Markowski, Sygitowicz, Zawadzki i Szkudelski zagrali w drugiej połowie 1980 w jednym z akademickich klubów w Poznaniu. Po koncercie wraz z całą publicznością uczcili narodziny nowego Perfectu. W Sylwestra 1980 zadebiutowali w warszawskim klubie Stodoła z nowym repertuarem. W kilka miesięcy stali się jedną z najpopularniejszych na polskiej scenie muzycznej.

W 1981 zespół wydał pierwszą płytę, tzw. biały album (od koloru okładki). Sprzedano ok. miliona egzemplarzy płyty. Z tego okresu pochodzą przeboje Nie płacz Ewka, Chcemy być sobą, Ale wkoło jest wesoło i Niewiele ci mogę dać. W grudniu 1981 zespół zawiesił działalność z powodu wprowadzenia stanu wojennego.

Rok 1982 przyniósł zmiany personalne w składzie grupy: nowym gitarzystą w zespole został Andrzej Urny, zajmując miejsce Ryszarda Sygitowicza, z kolei na miejsce basisty Zdzisława Zawadzkiego wszedł Andrzej Nowicki. W nowym składzie Perfect zarejestrował materiał na drugi studyjny album pt. UNU, który ukazał się wiosną 1983. Zespół nagrał też pierwszy, koncertowy album pt. Live, który został zarejestrowany w czasie dwóch koncertów w warszawskiej Stodole jesienią 1982, a ukazał się na początku 1983. Z tego okresu pochodzą inne wielkie przeboje autorstwa Zbigniewa Hołdysa i Bogdana Olewicza, tj. Autobiografia, Idź precz, Objazdowe nieme kino i Wyspa, drzewo, zamek. Na wiosnę utwór Pepe wróć, krótko przed jego premierą, był promowany na antenie radiowej Trójki – puszczano sam wokal Grzegorza Markowskiego, wykonującego fragment:

Odkąd ciebie brak,
tracę dobry smak,
błagam, Pepe wróć.

Zespół był wówczas jedną z najpopularniejszych grup muzycznych w Polsce, odnosząc duże sukcesy na rynku płytowym oraz na listach przebojów[11].

W marcu 1983 Zbigniew Hołdys ogłosił decyzję o rozwiązaniu zespołu, który koncertował jeszcze przez trzy miesiące. Ostatni występ Perfectu miał miejsce podczas festiwalu w Opolu. W 1987 grupa reaktywowała się na krótko, by zagrać koncerty w Hali „Olivia” w Gdańsku (1 kwietnia), w katowickim Spodku (23 maja), na Stadionie Dziesięciolecia w Warszawie, dla 40 tys. osób (12 września) oraz jeden kameralny w klubie Akant w Katowicach (wrzesień). Poza tymi czterema koncertami w Polsce Perfect zagrał też 1 sierpnia 1987 w Cieszynie. Plany zespołu związane z powrotem na scenę muzyczną związane były również z zarejestrowaniem nowego materiału i nagraniem płyty studyjnej. Niestety, dość szybko Zbigniew Hołdys stracił zainteresowanie tymi zamierzeniami.

W 1989 Perfect bez Markowskiego, ale z Hołdysem jako wokalistą, wyjechał do USA, gdzie zagrał szereg koncertów w amerykańskich klubach w Nowym Jorku, Los Angeles i San Francisco. M.in. jako pierwszy zespół z Europy Środkowej wystąpił w legendarnym klubie CBGB's (Nowy Jork)[12][13]. Skutkiem koncertów granych wyłącznie dla amerykańskiej publiczności były znakomite recenzje w mediach (telewizja ABC, dziennik New York Times, magazyny „Newsweek”, „Village Voice”, i „Spin”).

Lata 90. XX wieku[edytuj | edytuj kod]

Zbigniew Hołdys – lider, gitarzysta, wokalista, kompozytor i autor tekstów zespołu w latach 1978–1992

W 1992 Hołdys rozwiązał zespół Perfect i na wiele lat wycofał się z życia muzycznego. Rok później, po udanym tournée za Oceanem i po namowach fanów, grupa powróciła na stałe – jednak już bez Hołdysa. 8 stycznia 1994 Perfect po reaktywacji zagrał koncert w katowickim Spodku, który został zarejestrowany i wydany na płycie pt. Katowice Spodek Live'94[14]. Zespół wydał także pierwszy po powrocie studyjny album z nowym materiałem pt. Jestem. Krążek cieszył się popularnością, czego wyrazem było uzyskanie statusu „złotej płyty”. Pochodzą z niego kolejne przeboje grupy, takie jak Nie daj się zabić, Całkiem inny kraj, czy Kołysanka dla nieznajomej.

W 1995 Perfect wraz z Budką Suflera wziął udział w ogólnopolskiej trasie koncertowej pod hasłem Giganci Rocka. W 1997 zespół wydał płytę pt. Geny, która zawiera przebój Niepokonani. Krążek otrzymał status „złotej płyty”. Po wydaniu albumu z zespołu odszedł Ryszard Sygitowicz, którego miejsce zajął Dariusz Kozakiewicz[15]. Chwilę potem zespół opuścił także Andrzej Nowicki, ustępując miejsca Piotrowi Urbankowi. W tym samym roku Grzegorz Markowski gościnnie wziął udział w nagraniu piosenki dla powodzian Moja i twoja nadzieja.

20 kwietnia 1998 na zapalenie opon mózgowych zmarł były basista grupy Zdzisław Zawadzki[16][17].

W 1999, już w nowym składzie, Perfect wydał płytę pt. Śmigło. Odbyła się też trasa koncertowa z okazji XX-lecia istnienia zespołu.

7 kwietnia 2000 na chorobę serca zmarł Andrzej Nowicki[18].

XXI wiek[edytuj | edytuj kod]

Pierwszą płytą XXI wieku w Polsce był koncertowy album pt. Live 2001. W 2002 zespół wydał płytę pt. Perfect Symfonicznie, nagraną z Polską Orkiestrą Radiową, która pobiła dotychczasowy Polski rekord na rynku muzycznym, gdyż już po dwóch tygodniach od premiery uzyskała status platynowej płyty.

W 2003 zorganizowali happening, grając koncert o godzinie 8 rano na dachu budynku „Cepelia” w centrum Warszawy. Występ zakończył się zatrzymaniem przez policję Markowskiego, któremu zarzucono zakłócanie porządku publicznego[19].

W 2004 zespół wydał szóstą płytę studyjną pt. Schody. Opublikowana została tylko w Internecie, a Perfect był pierwszym polskim zespołem, który zdecydował się na wydanie swej premierowej płyty wyłącznie w internecie. Za ten krok zespół otrzymał statuetkę Światowego Dnia Telekomunikacji, którą otrzymują wyłącznie osoby i instytucje szczególnie zasłużone dla polskiej teleinformatyki. 1 kwietnia, w dniu wydania płyty, zespół promował swój najnowszy projekt koncertem w warszawskiej Stodole. Pod koniec roku, Perfect zdecydował się wydać „Schody” na płycie kompaktowej i płycie analogowej (tzw. winyl).

W 2006 zespół obchodził swoje 25. urodziny. Podczas Festiwalu Jedynki Sopot 2006, zespół odebrał Honorowy Złoty Mikrofon przyznany przez Polskie Radio, oraz odbył się koncert z okazji 25. urodzin Perfectu.

Koncert zespołu Perfect, scenografia we Wrocławiu. 2 maja 2006

W 2007 wydane zostało pierwsze koncertowe DVD Perfectu, „Z wtorku na środę”. Zawiera ono koncert z warszawskiej Stodoły, zarejestrowany 11 kwietnia 2007 roku. Podczas tego koncertu, zespół zagrał swoje największe przeboje. DVD „Z wtorku na środę” dostało status złotej płyty, która została wręczona zespołowi 21 listopada podczas koncertu w klubie Stodoła. Zespół Perfect został również gwiazdą trasy Lata z radiem 2007, na której wykonywał specjalnie napisaną piosenkę Lato z MP3.

W 2008 miała miejsce reedycja płyty „Symfonicznie” pod nazwą „Symfonicznie Platinum”, zawierającej jeden dodatkowy utwór – Póki nam jeden sen. 10 listopada 2008 zespół otrzymał w Sali Kongresowej specjalną nagrodę „Super DzióbRadia WAWA za całokształt twórczości oraz 30 lat istnienia.

17 października 2009 odbyła się premiera koncertowego DVD Perfect Symfonicznie, które zawiera koncert z wrocławskiej Hali Stulecia, zarejestrowany 26 kwietnia 2009. Tego samego dnia, na koncercie „Symfonicznie” promującym płytę w Sali Kongresowej, zespół Perfect wraz z Orkiestrą Filharmonii Wrocławskiej im. Witolda Lutosławskiego otrzymał złotą płytę[20]. 4 listopada 2009 ukazał się album Opera Nowohucka formacji Wu-Hae, na którym znalazł się cover przeboju Nie patrz jak ja tańczę z udziałem Grzegorza Markowskiego i Marcina Guzika.

13 marca 2010 odbył się koncert z okazji 30-lecia istnienia zespołu w katowickim Spodku. Występ nosił nazwę „odlotowy koncert” i składał się z trzech części – akustycznej, rockowej i symfonicznej[21]. 9 listopada 2010 zespół wydał siódmy album studyjny pt. XXX. Album promowany był singlem „Raz po raz (straszą nas)”. Sam album po pierwszym tygodniu sprzedaży znalazł się na szczycie cotygodniowego zestawienia sprzedaży płyt – OLiS[22]. Wkrótce płyta uzyskała status złotej. Wręczenie wyróżnienia odbyło się podczas koncertu w warszawskim klubie Stodoła[23]. Drugim singlem z wydawnictwa była piosenka „Hej, Ty (Twój czas)”[24]. Ostatnim singlem promującym album XXX był utwór „Czy to ja”[25].

12 czerwca 2011 grupa wystąpiła w ramach trzeciego dnia Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu z okazji 30. rocznicy działalności zespołu. Przed pojawieniem się muzyków na scenie, wystąpili artyści zaprzyjaźnieni z zespołem, Maciej Maleńczuk, który zaprezentował piosenkę „Autobiografia” w zupełnie nowej aranżacji reggae oraz Patrycja Markowska, wykonująca utwór „Opanuj się” i „Trzeba żyć” wraz z Grzegorzem Markowskim[26].

25 marca 2013 ukazała się w sprzedaży reedycja debiutanckiego, tzw. „Białego albumu” zespołu[27]. W związku z premierą wydawnictwa Grzegorz Markowski, Zbigniew Hołdys oraz Bogdan Olewicz gościli w programie Marka Niedźwieckiego na antenie radiowej Trójki[28][29].

Grzegorz Markowski – wokalista, Life Festival Oświęcim 2013

12 maja Perfect zagrał na dachu Galerii Korona Kielce w ramach piątych urodzin Scyzoryki Festiwal[30][31]. 20 czerwca grupa wystąpiła na Wielkim Koncercie w Sali Kongresowej, podsumowującym ponad 30-letnią działalność artystyczną[32][33], a dwa dni później na czwartym Sabacie Czarownic w kieleckim Amfiteatrze Kadzielnia[34]. Z kolei 28 czerwca tego samego roku zespół został gwiazdą wieczoru podczas Life Festival Oświęcim 2013, gdzie wystąpił z towarzyszeniem orkiestry symfonicznej[35].

Jeszcze w tym samym roku muzycy 20 lipca zagrali swój jedyny koncert na tegorocznej trasie koncertowej Lata z Radiem przy Parku Miejskim w Zamościu[36] oraz 29 lipca w ramach drugiego dnia Festiwalu Muzycznego im. Ryśka Riedla „Ku Przestrodze” na terenie Pól Marsowych w Wojewódzkim Parku Kultury i Wypoczynku w Chorzowie[37].

18 listopada 2013 na rynku muzycznym ukazała się reedycja albumu koncertowego Live, jako druga z serii reedycji płyt gramofonowych z nagraniami muzyki stworzonej przez Redakcję Nagrań Muzyki Rozrywkowej Polskiego Radia[38].

5 maja 2014 zapowiedziana została premiera kolejnego albumu studyjnego grupy zatytułowanego DaDaDam. Tego samego dnia na antenie radiowej Trójki pojawił się premierowy utwór „Wszystko ma swój czas” z tekstem autorstwa Jacka Cygana. Premiera albumu miała miejsce 9 czerwca 2014, płyta ukazała się nakładem Agencji Muzycznej Polskiego Radia[39]. Album jest zwrotem zespołu w kierunku cięższej, rockowej muzyki. Zawiera 12 kompozycji i jest pierwszym albumem w historii grupy bez tekstów Bogdana Olewicza. 27 czerwca 2014 album uzyskał oficjalnie status złotej[40], a następnie 25 lutego 2015 roku platynowej płyty[41]. 8 marca tego samego roku zespół wystąpił w ramach jubileuszowego koncertu Niepokonani. 35-lecie Perfectu w Atlas Arenie w Łodzi. Koncert na żywo transmitowała telewizja Polsat[42]. Gościnnie wystąpili również Patrycja Markowska, Igor Herbut oraz Ryszard Sygitowicz[43].

14 października 2016 ukazała się pierwsza akustyczna płyta zespołu pt. Muzyka. Album jest ukłonem w kierunku klasycznego rock&rolla, bluesa, a nawet jazzu. Wydawnictwo promowały single – „Dobre dni” oraz „Ludzie Niepowszedni”[44].

W 2019 zespół ogłosił ostatnią trasę koncertową, która odbywa się w 2020. Ostatnie występy zespół zagrał w ramach trasy, którą promował hasłem Trzeba wiedzieć, kiedy ze sceny zejść[5]. W październiku 2020 premierę miał pożegnalny utwór zespołu, „Głos”, do którego tekst napisał Bogdan Olewicz[45][46][47]. Wraz z końcem miesiąca, zespół na swojej oficjalnej stronie na Facebooku poinformował o przedwczesnym odejściu z grupy Piotra Szkudelskiego – wieloletniego perkusisty i jedynego muzyka łączącego wszystkie składy zespołu od 1980 roku.

Piotr Szkudelski – instrumenty perkusyjne w latach 1980–2020

Historia składów[edytuj | edytuj kod]

1977 – 1979
1979 – 1982
1982 – 1983;
1987
1989 – 1991
1993 – 1994
1994 – 1997
1997 – 1998
1998 – 2020
2020

Oś czasu[edytuj | edytuj kod]

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Dyskografia Perfectu.

Albumy studyjne[edytuj | edytuj kod]

Albumy koncertowe[edytuj | edytuj kod]

Albumy wideo[edytuj | edytuj kod]

Kompilacje[edytuj | edytuj kod]

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Rok Kategoria Nagroda Uwagi
2011 Album roku rock (XXX) Fryderyk Nominacja[49]
2015 DaDaDam Telekamery 2015 Nominacja[50]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalna strona zespołu Perfect » Ekipa [dostęp 2020-06-12] (pol.).
  2. Perfect kończy działalność. Zespół ogłasza ostatnią trasę koncertową. 10.10.2019. [dostęp 2020-03-08].
  3. Oficjalna strona zespołu Perfect » Ekipa [dostęp 2020-04-29] (pol.).
  4. Konrad Wojciechowski: Perfect. Wszystkie Pilne sprawy. Warszawa: In Rock, 2010, s. 58.
  5. a b Perfect rusza w ostatnią trasę. Legenda polskiego rocka nie będzie już koncertować, Onet Kultura, 11 października 2019 [dostęp 2019-10-15] (pol.).
  6. Fan Club Adrenalina, www.perfect.art.pl [dostęp 2019-01-25].
  7. Miesięcznik Non Stop 1978 – 12, 27 października 2012 [dostęp 2019-01-25] (pol.).
  8. Zbigniew Hołdys, Koniec kilku klubów, muzyka.interia.pl, 13 czerwca 2006 [dostęp 2008-03-30] [zarchiwizowane z adresu 2008-06-17].
  9. K. Fałdrowicz: „Perfect” zagra w Ostrowcu (pol.). wiadomosci.o-c.pl. [dostęp 2009-07-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-08-19)].
  10. Kamil Rubik: Perfect Niepokonany. Rozmowa z Grzegorzem Markowskim (pol.). Rock Magazyn. [dostęp 2009-06-08].
  11. Seweryn Reszka: Moja historia (pol.). perfectrockband.pl. [dostęp 2010-12-02].
  12. Jon Pareles: Review/Music; Rock Group From Poland (ang.). The New York Times.
  13. Fotorelacje | Klub CBGB w New York City (pol.). perfect.art.pl. [dostęp 2014-10-23].
  14. Perfect (pol.). punkshop.pl. [dostęp 2018-02-24].
  15. RA1: PERFECT – Dariusz Kozakiewicz (ang.). rockarea.eu. [dostęp 2010-12-21].
  16. Polskie Radio: Z Archiwum Polskiego Radia vol. 20 – Perfect (pol.). muzyczneabc.pl. [dostęp 2009-08-09].
  17. Zdzisław Zawadzki (pol.). perfect.art.pl. [dostęp 2009-10-25].
  18. Andrzej Nowicki.
  19. Giganci polskiego rocka zagrają w Gorzowie! (pol.). gorzow24.pl. [dostęp 2012-04-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-05-08)].
  20. Złoto dla symfonicznego Perfectu! – MetalMind.
  21. 30. urodziny Perfectu – Odlotowy koncert.
  22. Perfect najlepszy (pol.). muzyka.wp.pl. [dostęp 2010-11-20].
  23. Złoty Perfect (pol.). muzyka.wp.pl. [dostęp 2011-02-09].
  24. Perfect - Hej, Ty (Twój czas) (pol.). zloteprzeboje.tuba.pl. [dostęp 2011-05-31].
  25. CGM.pl: Nowy teledysk Perfect (pol.). cgm.pl. [dostęp 2012-01-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-01-21)].
  26. Artur Rawicz: PERFECT i przyjaciele – NCCP – Opole – 12/6/11 (foto: Artur Rawicz / mfk.com.pl) (pol.). cgm.pl. [dostęp 2011-06-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-06-18)].
  27. Grzegorz Kasjaniuk: PERFECT i „biały album” po raz pierwszy na CD (pol.). wnas.pl. [dostęp 2013-03-28].
  28. Trójka: „Perfect” – reedycja płyty będącej głosem pokolenia (pol.). polskieradio.pl. [dostęp 2013-03-15].
  29. Trójka: Hołdys: w PRL-u nie było cenzury, artysta mógł pisać, co chciał (pol.). polskieradio.pl. [dostęp 2013-03-16].
  30. Jakub Wątor: Perfect na dachu galerii (pol.). kielce.gazeta.pl. [dostęp 2013-05-10].
  31. /dota/: Huczny wielki finał Scyzoryki Festiwal 2013 z zespołem Perfect. Poznaj zwycięzców w kategorii Muzyka (zdjęcia, video) (pol.). echodnia.eu. [dostęp 2013-05-12].
  32. Redakcja: Perfect zagra w Sali Kongresowej (pol.). terazrock.pl. [dostęp 2013-05-11].
  33. Perfect w Warszawie (pol.). muzyka.wp.pl. [dostęp 2013-06-20].
  34. JAKUB WĄTOR: IV Sabat Czarownic na Kadzielni. W roli głównej legendy rocka (pol.). kielce.gazeta.pl. [dostęp 2013-06-22].
  35. Perfect symfonicznie podczas Life Festival Oświęcim (pol.). rmf24.pl. [dostęp 2013-06-28].
  36. Jedynka: Lato z Radiem w Zamościu: jedyny koncert Perfect (pol.). 2013-07-19. [dostęp 2013-07-21].
  37. Ola Szatan: Festiwal Ryśka 2013: Dżem, TSA w sobotę, Perfect w niedzielę RELACJA LIVE + ZDJĘCIA (pol.). dziennikzachodni.pl, 2013-07-27. [dostęp 2013-07-29].
  38. Kolejny Perfect na CD (pol.). muzyka.wp.pl, 2013-11-11. [dostęp 2013-11-19].
  39. "DaDaDam”, czyli płyta Perfect, na jaką warto było czekać – Jedynka – polskieradio.pl. [dostęp 5 maja 2014].
  40. ZPAV: Bestsellery i wyróżnienia – Złote płyty CD 2014 (pol.). bestsellery.zpav.pl. [dostęp 2014-06-27].
  41. ZPAV: Bestsellery i wyróżnienia – Platynowe płyty CD 2015 (pol.). bestsellery.zpav.pl. [dostęp 2015-02-25].
  42. dem: Perfect zagrał koncert w Łodzi w Atlas Arenie (pol.). lodz.naszemiasto.pl, 2015-03-08. [dostęp 2015-03-09].
  43. Asteria: Wyjątkowy koncert 35 – lecia Perfectu! Igor Herbut i Patrycja Markowska gośćmi! (pol.). flesik.pl, 2015-03-07. [dostęp 2015-03-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-02)].
  44. Perfect (7) - Muzyka, Discogs [dostęp 2019-01-25] (ang.).
  45. t, Perfect – “Głos” Już dziś premiera singla na płycie CD [dostęp 2020-10-20] (pol.).
  46. Pożegnalny „Głos” Perfectu. Zespół opublikował ostatni singiel [WIDEO], www.tvp.info [dostęp 2020-10-20] (pol.).
  47. "Głos" - pożegnalny utwór zespołu Perfect. "Musimy zamknąć drzwi i powiedzieć do widzenia", RMF FM [dostęp 2020-10-20] (pol.).
  48. Perfect - Muzyka, Archiwum Polskiego Rocka 1961 - 2019 [dostęp 2019-01-25] (pol.).
  49. Fryderyki 2011: Nominacje (pol.). zpav.pl. [dostęp 2011-02-23].
  50. Telekamery 2015: Kto wygra? Ostatni dzień głosowania (pol.). muzyka.onet.pl. [dostęp 2015-01-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-01-22)].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]