Pergaminnictwo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Pergaminnictwo - rzemiosło zajmujące się wyrabianiem pergaminów ze skór baranich, koźlich lub cielęcych.

Skórę wapniono, oczyszczano powierzchnie lica i mizdry do wysokiego stopnia gładkości i wypolerowania. Skórę oczyszczoną z mizdry i włosów rozciągano na ramach i wcierano w nią kredę, szlifując pumeksem. W XIV/ XV w. pergaminnictwo ustępuje miejsca papiernictwu. Odnotowanym w źródłach pergaminnistą był wrocławianin żydowskiego pochodzenia Nickel Hanke.


Bibliografia[edytuj | edytuj kod]