Phalaenopsis stuartiana

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Phalaenopsis stuartiana
Ilustracja
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd szparagowce
Rodzina storczykowate
Podrodzina epidendronowe
Rodzaj falenopsis
Nazwa systematyczna
Phalaenopsis stuartiana Rchb.f.
Gard. Chron. n.s., 15: 748 1881[2]
Synonimy
  • Phalaenopsis schilleriana var. stuartiana (Rchb.f.) Burb.[2]

Phalaenopsis stuartianagatunek rośliny z rodziny storczykowatych (Orchidaceae). Zasięg gatunku obejmuje tylko Filipiny, gdzie rośnie na nizinach jako epifit w wilgotnych lasach równikowych[3]. W naturze gatunek był intensywnie eksploatowany do celów hodowlanych i jako zagrożony umieszczony został w Czerwonej księdze gatunków zagrożonych opublikowanej w 1997 roku przez Międzynarodową Unię Ochrony Przyrody[3]. W wydaniu z 2004 roku gatunek już nie został wymieniony[4]. Roślina ceniona w uprawie ze względu na efektowne liście i kwiaty[3].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Kwiatostan
Kwiat

Bylina o okazałych, mięsistych liściach, które z wierzchu są zielone ze srebrzystoszarymi cętkami, a od spodu są fioletowe. Kwiaty białe o średnicy do 7 cm, są długotrwałe i liczne, rozwijają się na łukowato wznoszących się kwiatostanach[3].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

W obrębie rodzaju gatunek klasyfikowany jest do podrodzaju Phalaenopsis i sekcji Phalaenopsis[5].

Uprawa[edytuj | edytuj kod]

Rośliny tego gatunku stosunkowo łatwo adoptują się do warunków uprawy, przy czym najlepiej rosną w cieple i wilgoci. Źle znoszą silne nasłonecznienie i najlepiej rosną w głębokim cieniu. Wskazane jest regularne nawożenie[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2014-11-14].
  2. a b Phalaenopsis stuartiana. W: The Plant List (2013). Version 1.1. [on-line]. [dostęp 2014-11-14].
  3. a b c d e Janet Marinelli (red.): Wielka encyklopedia roślin. Warszawa: Świat Książki, 2006, s. 412. ISBN 83-7391-888-4.
  4. The IUCN Red List of Threatened Species. Version 2014.2. International Union for Conservation of Nature and Natural Resources. [dostęp 2014-11-14].
  5. Eric A. Christenson: Phalaenopsis – A Monograph, Timber Press Inc., Portland (Oregon) 2001, ​ISBN 0-88192-494-6