Piaskowiec kwarcytowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Piaskowiec kwarcytowy, piaskowiec kwarcytyczny – zwięzła, twarda skała osadowa, odmiana piaskowca kwarcowego, cechująca się częściową rekrystalizacją krzemionkowego spoiwa[1].

Od kwarcytu osadowego (ortokwarcytu) różni się tym, że w kwarcycie rekrystalizacja spoiwa krzemionkowego jest pełna, a w piaskowcu kwarcowym – częściowa[1]. Należy do skał okruchowych[2].

Jest stosowany w postaci kruszywa w budownictwie oraz jako dodatek do asfaltu.[potrzebny przypis]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Roniewicz 1986 ↓, s. 92.
  2. Roniewicz 1986 ↓, s. 85, 92.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • P. Roniewicz, Skały okruchowe, [w:] W. Jaroszewski (red.), Przewodnik do ćwiczeń z geologii dynamicznej, Warszawa: Wydawnictwa Geologiczne, 1986, ISBN 83-220-0180-0.