Pieśni postne starożytne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Pieśni postne starożytne człowiekowi krześcijańskiemu należące, które w Wielki Post śpiewane bywają dla rozmyślania Męki Pańskiej – pierwszy polski zbiór drukowanych katolickich pieśni religijnych z 1617 r. wydany w Krakowie w opracowaniu Marcina Horteryna[1].

Zbiór zawiera 22 teksty pieśni katolickich zebrane z wcześniejszych zapisów. Współcześnie obecne w kościelnej praktyce wykonawczej są pieśni: Bogarodzica, Jezusa Judasz przedał, Krzyżu Święty nade wszystko, Mądrość Ojca niebieskiego, O duszo wszelka nabożna, Płacz dzisiaj duszo wszelka, Rozmyślajmy dziś, wierni krześcijanie, Wspominając Boże słowa.

Oryginalne wydanie zbioru Pieśni postne starożytne przechowywany jest obecnie w Bibliotece Kórnickiej. W XX wieku ukazał się reprint Pieśni nakładem wydawnictwa Instytut Wydawniczy PAX (1978).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Mirosław Korolko: Średniowieczna pieśń religijna polska. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1980.