Pierluigi Casiraghi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pierluigi Casiraghi
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 4 marca 1969
Monza
Wzrost 182 cm
Pozycja napastnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1985–1989 A.C. Monza 94 (28)
1989–1993 Juventus F.C. 98 (20)
1993–1998 S.S. Lazio 140 (42)
1998–2002 Chelsea 10 (1)
W sumie: 342 (91)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1991–1998  Włochy 44 (13)
Kariera trenerska
Lata Klub
2002–2003 A.C. Monza (młodzież.)
2003 A.C. Legnano
2006–2010 Włochy U-21
Dorobek medalowy
Mistrzostwa świata
II miejsce USA 1994 piłka nożna

Pierluigi Casiraghi (ur. 4 marca 1969 w Monza) – włoski piłkarz grający na pozycji napastnika. W 1998 stał się głośny jego transfer do rosnącej w potęgę drużyny Chelsea FC, gdzie występować miał u boku Gianfranco Zoli i Briana Laudrupa. W drużynie „niebieskich” wystąpił jednak jedynie 10 razy, strzelając jednego gola. Po brutalnym faulu i przeciągającej się kontuzji musiał przedwcześnie zakończyć karierę reprezentacyjną i klubową. Po zakończeniu kariery rozpoczął karierę trenerską. Pełnił między innymi funkcję selekcjonera reprezentacji olimpijskiej Włoch na olimpiadzie w Pekinie.