Pierre Délèze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pierre Délèze
Data i miejsce urodzenia 25 września 1958
Nendaz
Wzrost 175 cm
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Szwajcaria
Halowe mistrzostwa Europy
brąz Sindelfingen 1980 bieg na 1500 m
Uniwersjada
srebro Meksyk 1979 bieg na 1500 m
Mistrzostwa Europy juniorów
brąz Donieck 1977 bieg na 1500 m

Pierre Délèze (ur. 25 września 1958 w Nendaz[1]) – szwajcarski lekkoatleta, średnio- i długodystansowiec, trzykrotny olimpijczyk.

Zdobył brązowy medal w biegu na 1500 metrów na mistrzostwach Europy juniorów w 1977 w Doniecku[2][3]. Odpadł w eliminacjach tej konkurencji na mistrzostwach Europy w 1978 w Pradze[4], a na letniej uniwersjadzie w 1979 w Meksyku zdobył srebrny medal na tym dystansie[5].

Zdobył brązowy medal w biegu na 1500 metrów na halowych mistrzostwach Europy w 1980 w Sindelfingen, przegrywając jedynie z Thomasem Wessinghage z Republiki Federalnej Niemiec i Rayem Flynnem z Irlandii[6]. Odpadł w eliminacjach tej konkurencji na igrzyskach olimpijskich w 1980 w Moskwie[1], a na halowych mistrzostwach Europy w 1982 w Mediolanie zajął w finale 7. miejsce[7]. Zajął 7. miejsce w finale biegu na 1500 metrów na mistrzostwach Europy w 1982 w Atenach[8] oraz 6. miejsce na tym dystansie na mistrzostwach świata w 1983 w Helsinkach[9].

Nie ukończył biegu eliminacyjnego na 1500 metrów na igrzyskach olimpijskich w 1984 w Los Angeles[1]. Zajął 10. miejsce w biegu na 3000 metrów na halowych mistrzostwach świata w 1985 w Paryżu[10]. Zajął 2. miejsce w cyklu zawodów Grand Prix w 1985 w biegu na 1500 metrów[11].

Zajął 7. miejsce w finale biegu na 5000 metrów na mistrzostwach Europy w 1986 w Stuttgarcie[12] oraz 4. miejsce na tym dystansie na mistrzostwach świata w 1987 w Rzymie[13]. Odpadł w eliminacjach biegu na 5000 metrów na igrzyskach olimpijskich w 1988 w Seulu[1].

Délèze był mistrzem Szwajcarii w biegu na 1500 metrów w 1978, 1980 i 1981 oraz w biegu na 5000 metrów w 1985[14].

Czterokrotnie poprawiał rekord Szwajcarii w biegu na 1500 metrów do wyniku 3:31,75, uzyskanego 21 sierpnia 1985 w Zurychu[15], raz w biegu na milę do rezultatu 3:50,39 (25 sierpnia 1982 w Koblencji) i dwukrotnie w biegu na 2000 metrów do czasu 4:54,45 (15 września 1987 w Lozannie). Są to aktualne (kwiecień 2020) rekordy Szwajcarii[16]. Jest także rekordzistą Szwajcarii w sztafecie 4 × 1500×metrów z wynikiem 15:10,75 (29 maja 19088 w Langenthal[17]. W hali Délèze był dwukrotnym rekordzistą swego kraju w biegu na 1500 metrów do czasu 3:38,9 (2 marca 1980 w Sindelfingen) i trzykrotnie w biegu na milę do rezultatu 3:58,79 (12 marca 1987 w Walencji). Ten ostatni wynik jest aktualnym (kwiecień 2020) rekordem Szwajcarii[18].

Pozostałe rekordy życiowe Délèze’a[19][20]:

  • bieg na 3000 metrów – 7:43,46 (2 sierpnia 1988, Monako)
  • bieg na 5000 metrów – 13:15,31 (7 lipca 1986, Helsinki)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Pierre Délèze, olympedia.org [dostęp 2021-01-18] (ang.).
  2. European Junior Championships 1977, wjah.co.uk [dostęp 2020-04-27] [zarchiwizowane z adresu 2013-10-31] (ang.).
  3. European Athletics U20 Championships – Donetsk 1977, European Athletics [dostęp 2021-01-18] [zarchiwizowane z adresu 2020-10-22] (ang.).
  4. Berlin 2018 Leichtathletik – EM Statistics Handbook, European Athletics, s. 554 [dostęp 2020-04-27] [zarchiwizowane z adresu 2019-09-14] (ang.).
  5. World Student Games (Universiade – Men), GBRAthletics [dostęp 2020-04-27] (ang.).
  6. European Athletics Indoor Championships – Glasgow 2019, Statistics Handbook, European Athletics, s. 460 [dostęp 2020-04-27] [zarchiwizowane z adresu 2020-11-03] (ang.).
  7. European Athletics Indoor Championships – Glasgow 2019, Statistics Handbook, European Athletics, s. 469 [dostęp 2020-04-27] [zarchiwizowane z adresu 2020-11-03] (ang.).
  8. Berlin 2018 Leichtathletik – EM Statistics Handbook, European Athletics, s. 562 [dostęp 2020-04-27] [zarchiwizowane z adresu 2019-09-14] (ang.).
  9. IAAF World Athletics Championships Doha 2019 Statistics Handbook, World Athletics, s. 118 [dostęp 2020-04-27] (ang.).
  10. IAAF World Indoor Championships – Birmingham 2018, Statistics Handbook, IAAF, s. 78 [dostęp 2020-04-27] (ang.).
  11. iAAF Grand Prix Final, GBRAthletics [dostęp 2020-04-27] (ang.).
  12. Berlin 2018 Leichtathletik – EM Statistics Handbook, European Athletics, s. 570 [dostęp 2020-04-27] [zarchiwizowane z adresu 2019-09-14] (ang.).
  13. IAAF World Athletics Championships Doha 2019 Statistics Handbook, World Athletics, s. 124 [dostęp 2020-04-27] (ang.).
  14. Swiss Championships, GBRAthletics [dostęp 2020-04-27] (ang.).
  15. Janusz Waśko, John Brant, Györgyi Csiki, Andrzej Socha: Golden Century of IAAF Records. National Records Evolution 1912-2012. Zamość: 2013, s. 47. ISBN 978-83-62033-30-0. (ang.)
  16. Evolution des records suisses. Hommes. Courses en stade, swiss-athletics.ch, s. 6–7 [dostęp 2020-04-27] (fr.).
  17. Evolution des records suisses. Hommes. Multiple et relais, swiss-athletics.ch, s. 37 [dostęp 2020-04-27] (fr.).
  18. Evolution des records suisses. Hommes. Indoor, swiss-athletics.ch, s. 81–82 [dostęp 2020-04-27] (fr.).
  19. Athlete Profile: Pierre DÉLÈZE, World Athletics [dostęp 2020-04-27] (ang.).
  20. Pierre Deleze, Track and Field Statistics [dostęp 2020-04-27] (ang.).