Pierre Harmel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pierre Harmel
ilustracja
Pełne imię i nazwisko Pierre Charles José Marie Harmel
Data i miejsce urodzenia 16 marca 1911
Ukkel
Data i miejsce śmierci 15 listopada 2009
Bruksela
Premier Belgii
Okres od 28 lipca 1965
do 19 marca 1966
Poprzednik Théodore Lefèvre
Następca Paul Vanden Boeynants

Pierre Charles José Marie Harmel (ur. 16 marca 1911 w Ukkel, zm. 15 listopada 2009[1]) – belgijski prawnik, polityk chadecki, premier.

Był profesorem prawa i wykładowcą na uniwersytecie w Liège.

Od 1946 był deputowanym, a od 1971 do 1977 – senatorem, gdzie od 19 października 1973 do 9 marca 1977 był prezydentem izby.

Od 8 czerwca 1950 do 23 kwietnia 1954 był ministrem edukacji w rządach: Jeana Duvieusarta, Josepha Pholiena, Jeana Van Houtte. Od 23 czerwca 1958 do 6 listopada 1958 był ministrem sprawiedliwości, następnie – do 3 września 1960 – ministrem kultury, a później – do 25 kwietnia 1961 – ministrem administracji w trzech kolejnych gabinetach Gastona Eyskensa. Od 28 lipca 1965 do 19 marca 1966 był premierem. Od 19 marca 1966 do 26 stycznia 1973 był ministrem spraw zagranicznych w rządach Paula Vanden Boeynantsa i Gastona Eyskensa.

Od grudnia 2007 był najdłużej żyjącym premierem Belgii (do tego czasu najdłużej żyjącym premierem był Camille Huysmans).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]