Pierwsza kwadra

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Pierwsza kwadra – w astronomii, faza Księżyca, w której Ziemia, Księżyc i Słońce tworzą ze sobą kąt prosty. Księżyc w tym czasie zbliża się do pełni. W tym momencie, dla obserwatorów na Ziemi widoczna jest tylko wschodnia część tarczy Księżyca. Księżyc wschodzi w środku dnia i zachodzi w środku nocy, przez co można go bardzo wygodnie obserwować. W pobliżu granicy między oświetloną i nieoświetloną częścią Księżyca (terminator), panują najlepsze warunki do obserwacji struktur na jego powierzchni takich jak kratery, góry, doliny.

Podczas kwadry pierwszej (oraz ostatniej) amplituda pływów morskich jest obniżona i stąd określane są jako pływy kwadraturowe[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Przemysław Rudź: Atlas nieba. Bielsko Biała: Wydawnictwo Pascal, 2008, s. 106-108. ISBN 978-83-7513-658-6.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]