Pietro Sigismondi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pietro Sigismondi
Caritas veritatis
Data i miejsce urodzenia 23 lutego 1908
Villa d’Almè
Data śmierci 25 maja 1967
delegat apostolski w Kongu Belgijskim i Ruandzie-Urundi
Okres sprawowania 1949 – 1954
sekretarz Świętej Kongregacji Rozkrzewiania Wiary
Okres sprawowania 1954 – 1967
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 15 sierpnia 1930
Nominacja biskupia 16 grudnia 1949
Sakra biskupia 8 stycznia 1950
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 8 stycznia 1950
Konsekrator kard. Pietro Fumasoni Biondi
Współkonsekratorzy Celso Costantini,
Angelo Rotta

Pietro Sigismondi (ur. 23 lutego 1908 w Villa d’Almè, zm. 25 maja 1967) – włoski duchowny rzymskokatolicki, dyplomata papieski, sekretarz Świętej Kongregacji Rozkrzewiania Wiary.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

15 sierpnia 1930 otrzymał święcenia prezbiteriatu i został kapłanem diecezji Bergamo.

16 grudnia 1949 papież Pius XII mianował go delegatem apostolskim w Kongu Belgijskim i Ruandzie-Urundi oraz arcybiskupem tytularnym neapolitańskim. 8 stycznia 1950 przyjął sakrę biskupią z rąk prefekta Świętej Kongregacji Rozkrzewiania Wiary kard. Pietro Fumasoniego Biondiego. Współkonsekratorami byli sekretarz Świętej Kongregacji Rozkrzewiania Wiary abp Celso Costantini oraz urzędnik Sekretariatu Stanu abp Angelo Rotta.

27 września 1954 ten sam papież mianował go sekretarzem Świętej Kongregacji Rozkrzewiania Wiary. Na tym stanowisku pozostał do śmierci. Jako ojciec soborowy wziął udział w soborze watykańskim II (z wyjątkiem I sesji).

Udzielił święceń prezbiteriatu dwóm przyszłym kardynałom Stephenowi Fumio Hamao i Emmanuelowi Wamali. 20 października 1963 był współkonsekratorem udzielonej 14 duchownym przez papieża Pawła VI sakry biskupiej.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]