Piotr Iwaszutin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Piotr Iwanowicz Iwaszutin
Пётр Ива́нович Ивашу́тин
generał armii generał armii
Miejsce urodzenia Brześć
Data i miejsce śmierci 4 czerwca 2002
Moskwa
Przebieg służby
Siły zbrojne Red star.svg Armia Czerwona
NKVD Emblem (Solid Colors).svg NKWD
Emblema KGB.svg KGB
Emblem of the GRU.svg Główny Zarząd Wywiadowczy (GRU)
Jednostki 107 Brygada Lotnicza
23 Korpus Strzelecki
Wydział Specjalny NKWD Frontu Krymskiego
Smiersz 47 Armii
Smiersz Południowej Grupy Wojsk
MGB Grupy Wojsk Radzieckich w Niemczech
Piąty Zarząd (kontrwywiadu gospodarczego) KGB ZSRR
Stanowiska szef Głównego Zarządu Wywiadowczego
Główne wojny i bitwy wojna zimowa
wielka wojna ojczyźniana
Odznaczenia
Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego
Order Lenina Order Lenina Order Lenina Order Rewolucji Październikowej Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Order Bohdana Chmielnickiego I klasy Order Kutuzowa II klasy (ZSRR) Order Wojny Ojczyźnianej I klasy Order Wojny Ojczyźnianej I klasy Order Czerwonego Sztandaru Pracy Order Czerwonej Gwiazdy Order Czerwonej Gwiazdy Order Czerwonej Gwiazdy Medal „Za Zasługi Bojowe” Medal 100-lecia urodzin Lenina Medal za Wybitne zasługi w ochronie granic państwowych ZSRR Medal „Za obronę Kaukazu” Medal „Za Zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945” Medal 20-lecia Zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945 30 years of victory rib.png 40 years of victory rib.png Medal 50-lecia Zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945 Medal „Za zdobycie Budapesztu” Medal Za Zdobycie Wiednia Medal „Za wyzwolenie Belgradu” Medal Weterana Sił Zbrojnych ZSRR Medal za Umacnianie Braterstwa Broni 30 years saf rib.png 40 years saf rib.png 50 years saf rib.png 60 years saf rib.png 70 years saf rib.png Srebrny Order Zasługi dla Ojczyzny (NRD) Order Scharnhorsta

Piotr Iwanowicz Iwaszutin (ros. Пётр Ива́нович Ивашу́тин; ur. 6 września 1909 w Brześciu, zm. 4 czerwca 2002 w Moskwie) – generał armii Armii Radzieckiej, szef Głównego Zarządu Wywiadowczego (wywiadu wojskowego), Bohater Związku Radzieckiego (1985).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Młodość spędził w obwodzie czernihowskim, 1926–1930 pracował na kolei i w zakładach mechanicznych w Iwanowie-Wozniesieńsku. Od 1930 w WKP(b), od 1931 w Armii Czerwonej, 1933 ukończył wojskową szkołę lotniczą w Stalingradzie. 1933–1936 pilot-instruktor 107 Brygady Lotniczej Moskiewskiego Okręgu Wojskowego, 1937 dowódca ciężkich bombowców TB-3, 1937–1939 studiował w Wojskowo-Powietrznej Akademii im. Żukowskiego.

Od stycznia 1939 w organach kontrwywiadu Armii Czerwonej. Szef Wydziału Specjalnego 23 Korpusu Strzeleckiego. Uczestnik wojny z Finlandią 1939–1940. Maj – październik 1941 zastępca szefa Wydziału 3 Wojsk Frontu Zakaukaskiego, od grudnia 1941 zastępca szefa Wydziału Specjalnego NKWD Frontu Krymskiego, a od czerwca 1942 Frontu Północnokaukaskiego. 16 kwietnia 1942 awansowany na majora, a 14 lutego 1943 na pułkownika. Od marca 1943 szef kontrwywiadu Smiersz 47 Armii, od 29 kwietnia 1943 szef kontrwywiadu Smiersz Frontu Południowo-Zachodniego, a od października 1943 3 Frontu Ukraińskiego. 26 maja 1943 mianowany generałem majorem, a 25 września 1944 generałem porucznikiem.

Od lipca 1945 szef Smiersza Południowej Grupy Wojsk, od listopada 1947 szef wywiadu Ministerstwa Bezpieczeństwa Państwowego Grupy Wojsk Radzieckich w Niemczech, listopad 1949 – styczeń 1952 szef kontrwywiadu MBP Leningradzkiego Okręgu Wojskowego. I - VIII 1952 zastępca szefa 3 Głównego Zarządu MBP, IX 1952 - III 1953 minister bezpieczeństwa państwowego Ukraińskiej SRR, a III - VI 1953 zastępca ministra. Od lipca 1953 zastępca szefa 3 Departamentu (kontrwywiadu wojskowego) Ministerstwa Spraw Wewnętrznych ZSRR, od marca 1954 szef Piątego Zarządu (kontrwywiadu gospodarczego) KGB ZSRR. 1954–1956 zastępca przewodniczącego KGB ZSRR, 1956–1963 I zastępca przewodniczącego KGB ZSRR. Od 18 lutego 1963 generał pułkownik.

W latach 1963–1987 szef Głównego Zarządu Wywiadowczego Sztabu Generalnego, oraz (1963 – 1986) zastępca Szefa Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR. 1987–1991 w Grupie Generalnych Inspektorów Ministerstwa Obrony ZSRR.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]