Piotr Kiełkowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Piotr Antoni Kiełkowski
major piechoty major piechoty
Data i miejsce urodzenia 12 czerwca 1893
Lwów
Data i miejsce śmierci 1940
Starobielsk
Przebieg służby
Lata służby 19141940
Siły zbrojne Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png Armia Austro-Węgier,
Orzeł hallerczyków.jpg Błękitna Armia,
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 75 Pułk Piechoty
Stanowiska dowódca kompanii, adiutant
Główne wojny i bitwy I wojna światowa,
wojna polsko-bolszewicka,
II wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (1920-1941) Srebrny Krzyż Zasługi

Piotr Antoni Kiełkowski (ur. 12 czerwca 1893 we Lwowie, zm. 1940 w Starobielsku) – major piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 12 czerwca 1983 r. we Lwowie, w rodzinie Piotra i Anieli z d. Sękowska. Ukończył gimnazjum we Lwowie. Był członkiem Związku Strzeleckiego. W 1914 r. wcielony do armii austriackiej. Walczył na froncie rosyjskim, rumuńskim i włoskim. Tam dostał się do niewoli. Po uwolnieniu wstąpił do Armii gen. Hallera, do 6 pułku strzelców polskich, następnie przeniesiony do 19 pułku strzelców podhalańskich. Po powrocie do kraju walczył w wojnie polsko-bolszewickiej. 3 stycznia przeniesiony do 75 pułku piechoty na stanowisko dowódcy kompanii i adiutanta pułku. W marcu 1932 roku został wyznaczony na stanowisko dowódcy batalionu[1]. W sierpniu 1935 roku został przeniesiony do 50 pułku piechoty Strzelców Kresowych w Kowlu na stanowisko kwatermistrza[2].

We wrześniu 1939 wzięty do niewoli sowieckiej, osadzony w Starobielsku, zmarł w obozie.

Awanse[edytuj | edytuj kod]

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 6 z 23 marca 1932 roku, s. 224.
  2. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 31 sierpnia 1935 roku, s. 97.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]