Piotr Konieczka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy wojskowego. Zobacz też: Piotr Konieczka - chemik.
Piotr Konieczka
kapral kapral
Data i miejsce urodzenia 29 kwietnia 1901
Czarże
Data i miejsce śmierci 1 września 1939
Jeziorki
Przebieg służby
Lata służby od 1939
Główne wojny i bitwy prowokacja w Jeziorkach
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Piotr Konieczka (ur. 29 kwietnia 1901 w Czarżu, zginął 1 września 1939 w Jeziorkach[1]) – kapral[1] Wojska Polskiego, pierwsza polska ofiara II wojny światowej[2].

Urodził się na Pomorzu. Wraz z rodziną przeniósł się do Wielkopolski, gdzie kupił trzyhektarowe gospodarstwo w Brodnej[1]. Wiosną 1939 został zmobilizowany[1]. W nocy z 31 sierpnia na 1 września pełnił służbę w plutonie wzmocnienia straży granicznej na posterunku granicznym w Jeziorkach koło Piły[1]. Po godzinie 1:00 w nocy placówka ta została zaatakowana przez niemiecką grupę dywersyjną (piąta kolumna)[1]. Po krótkiej walce większość obrońców wycofała się; na miejscu pozostał jedynie kapral Konieczka obsługujący karabin maszynowy[1]. W trakcie wymiany ognia, ok. godziny 1:40, żołnierz został ranny i wkrótce potem został zatłuczony kolbami[1]. Pochowany został na cmentarzu parafialnym w Śmiłowie[3].

Według badań historyka dr. Zenona Szymankiewicza Konieczka był pierwszą ofiarą wojny na terenie Wielkopolski, a prawdopodobne jest że w ogóle w całym kraju[4].

Piotra Konieczkę upamiętnia ufundowany przez wójta gminy Kaczory obelisk w Jeziorkach[1], odsłonięty w 2009[5]. 14 września 2010 roku został odznaczony pośmiertnie Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]