Piotr Mync

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Piotr Mync
Data i miejsce urodzenia 8 czerwca 1956
Szczecin
Zawód, zajęcie architekt, urzędnik państwowy
Alma Mater Politechnika Szczecińska
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

Piotr Jerzy Mync (ur. 8 czerwca 1956 w Szczecinie) – polski architekt, polityk i samorządowiec, były wiceminister rozwoju regionalnego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1980 ukończył studia na Wydziale Budownictwa i Architektury Politechniki Szczecińskiej. Od 1981 członek Stowarzyszenia Architektów Polskich. Do 1989 pracował w Szczecińskim Oddziale Biura Studiów i Projektów Służby Zdrowia. W 1980 wstąpił do „Solidarności”, wszedł w skład Komitetu Założycielskiego w swoim zakładzie pracy. Po wprowadzeniu stanu wojennego zajmował się redagowaniem i dystrybucją pism drugiego obiegu, tj. „KOS” i „Feniks”.

Od 1990 do 1991 był zatrudniony w Egon Saat AB Architektkontor w Sztokholmie jako projektant architektury. Następnie do 1998 pełnił funkcję wiceprezydenta Szczecina, odpowiedzialnego za zadania z zakresu planowania przestrzennego, polityki mieszkaniowej, gospodarki nieruchomościami i geodezji. Później zajmował stanowisko prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast, a w latach 2000–2001 podsekretarza stanu w Ministerstwie Rozwoju Regionalnego i Budownictwa. Działał w tym okresie w Ruchu Społecznym AWS.

Po odejściu z administracji rządowej był wiceprezesem zarządu prywatnej spółki z o.o., a w 2003 został prezesem Stargardzkiego Towarzystwa Budownictwa Społecznego. W 2013 objął stanowisko zastępcy prezydenta Szczecina ds. gospodarczych i rozwoju. W kwietniu 2017 został wiceprezydentem Stargardu[1].

W 2006 odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. W 2016 wyróżniony tytułem honorowego obywatela Stargardu[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Piotr Mync – nowym wiceprezydentem Stargardu. stargardzka.pl, 14 kwietnia 2017. [dostęp 2017-05-21].
  2. Piotr Mync – honorowym obywatelem Stargardu. stargardzka.pl, 23 lutego 2016. [dostęp 2016-07-08].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]